ในยุคปัจจุบันที่ผู้คนสามารถแสดงออกถึงความสัมพันธ์และความใกล้ชิดกันในที่สาธารณะได้ง่ายขึ้น การเดินจับมือหรือแสดงความใกล้ชิดในห้างหรือสถานที่สาธารณะเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่สำหรับผู้ที่มีคู่สมรสแล้ว การแสดงความใกล้ชิดเช่นนี้อาจกลายเป็นประเด็นที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิด หรือแม้กระทั่งนำไปสู่ข้อสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งเป็นคำถามที่น่าสนใจว่า “การเดินจับมือในห้างกับบุคคลที่ไม่ใช่คู่สมรสแบบนี้ถือว่าเป็นเมียน้อยหรือไม่?” บทความนี้จะมาไขข้อสงสัยในเรื่องนี้ตามข้อกฎหมายและแง่มุมทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกัน

ความหมายของ “เมียน้อย” ตามกฎหมาย

คำว่า “เมียน้อย” ในทางกฎหมายไทยไม่ได้ใช้คำว่าเมียน้อยโดยตรง แต่มีการนิยามเป็นลักษณะของ “บุคคลที่มีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากับบุคคลที่มีคู่สมรสโดยชอบด้วยกฎหมาย” กล่าวคือ บุคคลใดที่มีความสัมพันธ์ในลักษณะดังกล่าวจะถูกเรียกว่ามีความสัมพันธ์ซ้อนกับบุคคลอื่น โดยคำนี้มักจะถูกใช้เมื่อมีการฟ้องร้องในเรื่องของการละเมิดสิทธิของคู่สมรส เช่น การฟ้องเรียกค่าเสียหายจากบุคคลที่สามที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับคู่สมรส

ขอบเขตของการแสดงออกในที่สาธารณะและกฎหมาย

การจับมือหรือแสดงความใกล้ชิดในที่สาธารณะไม่ใช่สิ่งที่กำหนดว่าเป็นการมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวในทางกฎหมาย อย่างไรก็ตาม การกระทำเหล่านี้อาจถูกนำไปเป็นหลักฐานในการฟ้องร้องได้หากมีการแสดงออกที่ชัดเจนเกินควร เช่น การแสดงความสัมพันธ์เชิงชู้สาวในที่สาธารณะอย่างเปิดเผยซึ่งอาจสร้างความอับอายหรือกระทบจิตใจต่อคู่สมรสที่ชอบด้วยกฎหมาย

การฟ้องร้องในกรณีที่เกี่ยวข้องกับ “เมียน้อย” ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ในกรณีที่พบว่าคู่สมรสมีความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นในลักษณะเชิงชู้สาว คู่สมรสที่ได้รับผลกระทบสามารถดำเนินคดีเพื่อเรียกค่าเสียหายได้ โดยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1523 ระบุว่า

> “สามีหรือภริยาซึ่งได้รับความเสียหายเนื่องจากอีกฝ่ายหนึ่งมีการคบชู้ หรือผู้ที่อยู่ในฐานะคู่สมรสอย่างไม่ชอบด้วยกฎหมายสามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากบุคคลที่สามได้”

การกระทำที่จะเข้าข่ายการฟ้องร้องนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นเพียงแค่การมีเพศสัมพันธ์เท่านั้น แต่การกระทำที่แสดงออกถึงการมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา เช่น การใช้เวลาร่วมกันอย่างใกล้ชิดบ่อยครั้ง การเดินทางไปพักค้างด้วยกัน หรือการใช้ทรัพย์สินร่วมกันในลักษณะเกินควร ก็สามารถเป็นเหตุให้ถูกฟ้องร้องได้

การเดินจับมือในห้างเป็นเหตุให้ถูกฟ้องร้องได้หรือไม่?

การเดินจับมือในห้างหรือการแสดงออกถึงความใกล้ชิดที่ไม่ใช่ความสัมพันธ์เชิงชู้สาวถือว่ายังไม่เข้าข่ายการเป็น “เมียน้อย” หรือการมีชู้ในทางกฎหมาย แต่การกระทำเช่นนี้อาจสร้างความไม่สบายใจหรือความเข้าใจผิดในหมู่บุคคลที่พบเห็นได้ โดยเฉพาะหากมีพฤติกรรมเชิงใกล้ชิดอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่จับตามอง

หากคู่สมรสพบเห็นและรู้สึกว่าพฤติกรรมนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นความสัมพันธ์เชิงชู้สาว การกระทำเช่นนี้ก็อาจกลายเป็นเหตุให้มีการตั้งข้อสงสัยและตรวจสอบเพิ่มเติมได้ อย่างไรก็ตาม การเดินจับมือในห้างยังถือว่าไม่เพียงพอต่อการฟ้องร้องในข้อหาการเป็นชู้ตามกฎหมาย

พฤติกรรมที่เข้าข่ายการเป็น “เมียน้อย” ในทางกฎหมาย

หากคู่สมรสต้องการฟ้องร้องการกระทำที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่สามเพื่อเรียกค่าเสียหายจากการมีความสัมพันธ์ในเชิงชู้สาว กฎหมายจะพิจารณาจากพฤติกรรมและหลักฐานที่แสดงถึงความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยา ซึ่งอาจรวมถึง ดังนี้

1. การใช้ชีวิตร่วมกัน : การใช้ชีวิตร่วมกัน หรือการพักค้างในสถานที่เดียวกันบ่อยครั้ง

2. การใช้จ่ายเงินร่วมกัน : การส่งเงินหรือโอนเงินให้ในลักษณะของค่าใช้จ่ายประจำ

3. การเดินทางร่วมกันอย่างสม่ำเสมอ : การเดินทางไปในสถานที่ต่าง ๆ ร่วมกันบ่อยครั้ง

4. การแสดงออกถึงความเป็นคู่ในที่สาธารณะ : เช่น การจูบ กอด หรือแสดงความรักในลักษณะของความสัมพันธ์เชิงชู้สาว

ปรึกษาทนายเมื่อถูกใส่ร้ายว่าเป็น “เมียน้อย”

สำหรับผู้ที่อาจตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงดังกล่าว การหลีกเลี่ยงการแสดงความใกล้ชิดในที่สาธารณะ และการมีพฤติกรรมที่ชัดเจนในเรื่องของความสัมพันธ์จะช่วยป้องกันปัญหาการฟ้องร้องที่อาจเกิดขึ้นได้ หากมีข้อสงสัยหรือรู้สึกว่าอาจถูกกล่าวหาหรือถูกฟ้องร้อง ควรปรึกษาทนายความเพื่อขอคำแนะนำและการดำเนินการในทางกฎหมายที่ถูกต้อง

ความสัมพันธ์ที่แสดงออกในที่สาธารณะควรอยู่ในขอบเขตเพื่อป้องกันปัญหา

การเดินจับมือในห้างอาจดูเป็นการกระทำเล็กน้อย แต่สำหรับผู้ที่มีคู่สมรส ควรระมัดระวังในการแสดงความใกล้ชิดโดยเฉพาะในที่สาธารณะ การเข้าใจข้อกฎหมายเกี่ยวกับการเป็น “เมียน้อย” และการมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาช่วยให้บุคคลสามารถป้องกันตัวเองจากการฟ้องร้องและปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ หากคุณหรือบุคคลใกล้ตัวกำลังเผชิญกับปัญหาด้านความสัมพันธ์และการฟ้องร้อง สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์พร้อมให้คำปรึกษาทางกฎหมายเพื่อปกป้องสิทธิและช่วยเหลือในกระบวนการทางกฎหมาย

การแสดงความคิดเห็นหรือวิจารณ์บนโซเชียลมีเดียกลายเป็นเรื่องปกติในยุคนี้ แต่ ! การใช้คำพูดอาจกลายเป็นคดีหมิ่นประมาทได้หากเกินขอบเขตที่กฎหมายกำหนด ซึ่งคำถามที่หลายคนสงสัยคือ “ด่าหรือวิจารณ์แค่ไหนจึงเข้าข่ายหมิ่นประมาท” บทความนี้จะพาคุณไปรู้จักกับข้อกฎหมายและแนวทางการพูดโดยไม่ละเมิดสิทธิผู้อื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องคดี

หมิ่นประมาทตามกฎหมายคืออะไร?

ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326 หมิ่นประมาท คือ การใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สามในลักษณะที่ทำให้ผู้นั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง เช่น การกล่าวอ้างที่ไม่เป็นความจริงเพื่อทำให้บุคคลหนึ่งถูกมองในแง่ลบ รวมถึงการใช้ภาษาที่หยาบคายเกินควร โดยไม่จำเป็นต้องพูดคำหยาบเท่านั้น คำพูดธรรมดาที่มีเนื้อหาโจมตีหรือกล่าวให้บุคคลอื่นเสียหายก็ถือเป็นการหมิ่นประมาทได้เช่นกัน

อะไรคือจุดต่างระหว่าง “การวิจารณ์” และ “การหมิ่นประมาท”?

การวิจารณ์ที่อยู่ในขอบเขตของกฎหมายถือว่าเป็นสิทธิเสรีภาพของแต่ละบุคคล แต่หากคำวิจารณ์นั้นเป็นไปในลักษณะที่ดูหมิ่น หรือสร้างความเสื่อมเสียจนเกินควร ก็อาจจะถือเป็นการหมิ่นประมาทได้ จุดสำคัญอยู่ที่เจตนาของผู้พูดและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับผู้ถูกกล่าวถึง โดยการวิจารณ์อย่างสุจริตและไม่เจาะจงไปในทางที่ทำให้เสียหายเป็นการกระทำที่ยังอยู่ในขอบเขตที่ไม่ผิดกฎหมาย

ตัวอย่างของการวิจารณ์ที่ถือว่าไม่เป็นหมิ่นประมาท เช่น การวิจารณ์การทำงานของบุคคลสาธารณะหรือหน่วยงานราชการ แต่หากการวิจารณ์นั้นพาดพิงถึงบุคคลในลักษณะเสียหายโดยเจาะจง เช่น อ้างถึงพฤติกรรมส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทำงาน ก็อาจเข้าข่ายหมิ่นประมาท

“ด่า” แค่ไหนเข้าข่ายหมิ่นประมาท?

1. เจตนาทำลายชื่อเสียง : หากการด่าหรือวิจารณ์มีเจตนาทำลายชื่อเสียงหรือใส่ร้ายให้บุคคลนั้นถูกดูหมิ่นต่อสาธารณะ เช่น การใช้ถ้อยคำรุนแรงหรือกล่าวหาให้ผู้อื่นเข้าใจผิด ก็อาจถูกฟ้องหมิ่นประมาทได้

2. การกล่าวหาที่ไม่เป็นความจริง : การพูดหรือเผยแพร่เรื่องที่ไม่เป็นความจริง โดยรู้หรือควรจะรู้ว่าเป็นเท็จ และมีผลให้บุคคลถูกเกลียดชังหรือตกอยู่ในสภาวะที่ถูกมองในแง่ลบ เช่น กล่าวหาว่ามีประวัติทางอาญาทั้งที่ไม่เป็นความจริง

3. การใช้ถ้อยคำล่วงเกินเกินขอบเขต : การใช้ภาษาที่ไม่สุภาพ มีลักษณะเหยียดหยาม เช่น การล้อเลียนรูปลักษณ์ หรือความสามารถ รวมถึงการใช้ถ้อยคำที่มีเจตนาทำลายศักดิ์ศรี

โทษของการหมิ่นประมาท

โทษของการหมิ่นประมาทตามกฎหมายไทย แบ่งออกเป็น 2 ระดับหลักๆ คือ

1. หมิ่นประมาททั่วไป (มาตรา 326) มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

2. หมิ่นประมาทโดยการโฆษณา (มาตรา 328) เช่น การโพสต์ในโซเชียลมีเดีย หรือการออกสื่อสาธารณะ มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ซึ่งการโฆษณานี้หมายถึงการใช้สื่อออนไลน์หรือสื่อใดๆ ก็ตามที่มีผู้เข้าถึงได้มากและง่าย

หลักการป้องกันไม่ให้เกิดการหมิ่นประมาท

1. ใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง : ก่อนจะโพสต์หรือแสดงความคิดเห็น ควรตรวจสอบว่าข้อมูลที่แชร์เป็นความจริงหรือไม่ และพิจารณาคำพูดว่าเกินขอบเขตการวิจารณ์ที่สุจริตหรือไม่

2. หลีกเลี่ยงการกล่าวหาหรืออ้างถึงผู้อื่นในลักษณะเสียหาย : หากต้องการพูดถึงพฤติกรรมของบุคคล ควรเลือกใช้คำที่เป็นกลาง และไม่ชี้นำไปในทางที่สร้างความเสียหาย

3. หลีกเลี่ยงการแชร์ข้อมูลที่ไม่ตรวจสอบ : การแชร์ข้อมูลที่ไม่ตรวจสอบอาจทำให้ตนเองเป็นผู้ร่วมเผยแพร่ข้อมูลหมิ่นประมาทและถูกฟ้องได้

4. ปรึกษาทนายความ : หากรู้สึกว่าอาจได้รับความเสียหายจากการถูกหมิ่นประมาท หรือไม่แน่ใจว่าขอบเขตของการวิจารณ์ตนเองจะเข้าข่ายหมิ่นประมาทหรือไม่ การปรึกษาทนายถือเป็นทางเลือกที่ดีเพื่อป้องกันปัญหาทางกฎหมาย

ตัวอย่างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง

กรณีหนึ่งที่พบเห็นได้บ่อยบนโซเชียลมีเดียคือ การกล่าวถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่งในลักษณะเสียหาย เช่น “เขาคนนั้นเคยขโมยเงินบริษัทมาก่อน” หรือ “คนนี้ไปมีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนอื่นในที่ทำงาน” คำกล่าวเหล่านี้ถือเป็นการเปิดเผยข้อมูลเชิงเสียหายต่อบุคคลและอาจทำให้บุคคลนั้นได้รับความเสียหายทางชื่อเสียง ซึ่งหากไม่เป็นความจริง อาจเป็นเหตุให้บุคคลนั้นสามารถฟ้องคดีหมิ่นประมาทได้

ปรึกษาทนายความทันที หากรู้สึกว่าได้รับความเสียหายจากการถูกหมิ่นประมาท

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ เรามีทีมทนายผู้เชี่ยวชาญที่พร้อมให้คำปรึกษาในกรณีหมิ่นประมาท ไม่ว่าจะเป็นการหมิ่นประมาทผ่านการพูดคุยส่วนตัวหรือการเผยแพร่ในสื่อสาธารณะ ทีมทนายของเราจะแนะนำและวางแนวทางการแก้ไขให้คุณอย่างดีที่สุด ทั้งนี้เพื่อให้คุณได้รับความเป็นธรรมและปกป้องสิทธิตนเองอย่างเต็มที่ ปรึกทนายความ

คำว่า “หมิ่นประมาท” อาจทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่า จะถือเป็นความผิดทางกฎหมายได้ก็ต่อเมื่อมีคำพูดหยาบคายหรือใช้ถ้อยคำรุนแรงเท่านั้น แต่ในความเป็นจริง การหมิ่นประมาทครอบคลุมมากกว่าที่คิด แม้จะไม่มีคำหยาบหรือการแสดงออกที่รุนแรง การใช้ถ้อยคำธรรมดาที่ส่อให้ผู้อื่นเข้าใจผิด และส่งผลเสียหายต่อชื่อเสียง หรือเกียรติของบุคคลก็สามารถถือเป็นการหมิ่นประมาทได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคดิจิทัลที่การส่งข้อความหรือแสดงความคิดเห็นบนโซเชียลมีเดียเป็นเรื่องปกติ กฎหมายจึงเข้ามามีบทบาทสำคัญในการปกป้องสิทธิและชื่อเสียงของแต่ละบุคคลจากการกระทำเช่นนี้

ความหมายของการหมิ่นประมาทตามกฎหมาย

การหมิ่นประมาทตามกฎหมายไทยระบุไว้ในประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326 โดยกล่าวถึงการกระทำที่ “ใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สาม ด้วยการทำให้บุคคลนั้นเสียชื่อเสียง ถูกเกลียดชัง หรือถูกเหยียดหยาม” ซึ่งหมายความว่าการกระทำใดๆ ที่ทำให้ผู้อื่นเสียหายต่อชื่อเสียงหรือเกียรติยศนั้นถือเป็นการหมิ่นประมาทได้ แม้ว่าจะไม่มีคำหยาบคายเข้ามาเกี่ยวข้อง 

ตัวอย่างการหมิ่นประมาทที่ไม่ต้องใช้คำหยาบ เช่น การกล่าวถึงผู้อื่นในลักษณะที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดหรือรู้สึกไม่ดีต่อบุคคลนั้น เช่น การใช้คำพูดที่ทำให้ผู้อื่นดูไม่ดีในสายตาของบุคคลที่สาม หรือการสร้างเรื่องที่ทำให้ผู้อื่นถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนไม่ดี เป็นต้น

หมิ่นประมาทบนโลกออนไลน์ เรื่องที่เกิดขึ้นง่ายๆ ใกล้ตัว

ในยุคที่โซเชียลมีเดียเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน การแสดงความคิดเห็นในที่สาธารณะทำให้ข้อมูลถูกเผยแพร่อย่างรวดเร็ว ผู้คนสามารถแสดงความคิดเห็นในเรื่องต่างๆ ได้ง่าย แต่ในขณะเดียวกันก็เพิ่มความเสี่ยงต่อการถูกกล่าวหาหมิ่นประมาทในลักษณะของการแสดงความคิดเห็นที่ส่อให้เกิดความเข้าใจผิด

กรณีที่ไม่จำเป็นต้องใช้คำหยาบคายแต่ถือเป็นการหมิ่นประมาท เช่น การแสดงความคิดเห็นที่ส่อให้เห็นว่าผู้อื่นไม่มีคุณธรรม มีพฤติกรรมที่ไม่น่าไว้วางใจ หรือมีส่วนเกี่ยวข้องในกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย แม้จะเป็นการแสดงความคิดเห็นที่มีวาจาอ่อนโยน แต่หากทำให้บุคคลที่ถูกพาดพิงเสียหาย ก็สามารถนำไปสู่คดีหมิ่นประมาทได้เช่นกัน

ตัวอย่างเช่น โพสต์ในโซเชียลมีเดียที่กล่าวถึงบุคคลหนึ่งในลักษณะที่สร้างความเสียหายทางชื่อเสียง เช่น “เห็นเขาใช้ของแพง ไม่รู้ว่ามีรายได้จากไหนมาจ่าย” แม้จะไม่มีคำหยาบแต่ก็สามารถทำให้คนอื่นสงสัยถึงแหล่งที่มาของทรัพย์สินหรือความประพฤติของบุคคลนั้นได้ นี่ถือเป็นการหมิ่นประมาทในเชิงสื่อสารแบบเบาแต่มีนัยสำคัญที่ส่งผลให้ผู้ถูกกล่าวถึงเสียหาย

ความรับผิดชอบทางกฎหมายสำหรับการหมิ่นประมาท
หากผู้เสียหายรู้สึกว่าได้รับความเสียหายจากการหมิ่นประมาท ไม่ว่าจะเกิดจากคำพูด การโพสต์ หรือการแสดงความคิดเห็นในลักษณะที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของตน ผู้เสียหายมีสิทธิที่จะดำเนินคดีกับผู้กระทำได้ 

การหมิ่นประมาทมีบทลงโทษทางกฎหมาย โดยโทษจำคุกสำหรับการหมิ่นประมาททั่วไปอาจมีระยะเวลาไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท แต่หากเป็นการหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา เช่น การโพสต์ผ่านโซเชียลมีเดียที่มีผู้เข้าถึงจำนวนมาก อาจถูกลงโทษสูงถึงจำคุก 2 ปี และปรับไม่เกิน 200,000 บาท

คำแนะนำในการแสดงความคิดเห็นบนโซเชียลมีเดียเพื่อป้องกันการหมิ่นประมาท
1. หลีกเลี่ยงการกล่าวถึงบุคคลโดยเฉพาะ : การเอ่ยชื่อบุคคลหรือบอกใบ้ถึงลักษณะเฉพาะของบุคคลนั้นอาจทำให้ข้อความมีแนวโน้มที่จะถูกตีความเป็นการหมิ่นประมาทได้ 

2. ให้ความสำคัญกับข้อมูลที่ถูกต้อง : หากจะกล่าวถึงผู้อื่น ควรตรวจสอบข้อมูลให้มั่นใจก่อนว่าข้อมูลนั้นเป็นข้อเท็จจริง ไม่ใช่ความคิดเห็นที่อาจทำให้บุคคลอื่นเข้าใจผิดได้

3. งดใช้ถ้อยคำส่อเสียดหรือเสียดสี : แม้ถ้อยคำจะไม่มีความหยาบคาย แต่หากมีนัยที่จะทำให้บุคคลอื่นเสื่อมเสียก็อาจถูกตีความเป็นการหมิ่นประมาทได้เช่นกัน 

4. แสดงความคิดเห็นอย่างเป็นกลาง : หากต้องการวิจารณ์ควรใช้ภาษาที่เป็นกลางและไม่ชี้ชัดในทำนองลบหลู่

ปกป้องสิทธิและชื่อเสียงจากการถูกหมิ่นประมาทด้วยการปรึกษาทนายความ

เมื่อได้รับผลกระทบจากการหมิ่นประมาท บุคคลที่เสียหายสามารถติดต่อทนายความเพื่อประเมินสถานการณ์และดำเนินคดีได้ โดยสิทธิในการดำเนินคดีหมิ่นประมาทนี้ไม่จำกัดเพียงแค่การใช้คำหยาบคายเท่านั้น หากแต่ยังครอบคลุมถึงข้อความที่สื่อถึงความเสียหาย หรือข้อความที่ทำให้บุคคลอื่นถูกเกลียดชัง 

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์มีความพร้อมในการช่วยเหลือคดีหมิ่นประมาททุกรูปแบบ พร้อมด้วยทีมทนายความที่มีความเชี่ยวชาญในการวิเคราะห์และดำเนินคดีด้านนี้โดยเฉพาะ โดยไม่ว่าคุณจะได้รับผลกระทบจากการหมิ่นประมาทในโซเชียลมีเดียหรือในชีวิตประจำวัน สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์พร้อมยืนเคียงข้างคุณเพื่อปกป้องสิทธิและชื่อเสียงของคุณ

สุดท้ายนี้อย่างที่กล่าวไปการหมิ่นประมาทไม่จำเป็นต้องมีคำหยาบคาย แต่สามารถเกิดจากถ้อยคำหรือข้อความที่ทำให้ผู้อื่นเสียหายได้ และกฎหมายมีบทลงโทษที่ชัดเจน สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ยินดีให้บริการและคำแนะนำสำหรับทุกกรณีหมิ่นประมาท เพื่อให้คุณได้รับการปกป้องและความยุติธรรมตามสิทธิ คลิก ติดต่อเรา เพื่อดำเนินคดีหมิ่นประมาท

อย่างที่ทราบกันดีในโลกยุคดิจิทัลที่ข้อมูลถูกเผยแพร่และแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว การแสดงความคิดเห็นหรือการเผยแพร่ข่าวสารที่ผิดพลาดอาจนำไปสู่ปัญหาทางกฎหมายโดยไม่รู้ตัว คำว่า “หมิ่นประมาท” และ “ไขข่าว” เป็นสองคำที่คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่าเป็นสิ่งเดียวกันหรือคล้ายกัน แต่ในทางกฎหมายแล้ว ทั้งสองคำนี้มีความหมายและความแตกต่างกันอย่างชัดเจน ทั้งในเรื่องของเจตนา เนื้อหาของการกระทำ และโทษที่เกี่ยวข้อง

วันนี้สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์จะมาอธิบายให้เห็นความแตกต่างระหว่างการหมิ่นประมาทและการไขข่าว พร้อมทั้งเจาะลึกถึงโทษทางกฎหมายที่ทั้งสองกรณีนี้จะส่งผลกระทบต่อผู้กระทำผิดกัน

ความหมายของ “หมิ่นประมาท”

หมิ่นประมาท หมายถึง การแสดงความคิดเห็น การกล่าวหา หรือการเผยแพร่ข้อมูลที่ทำให้ผู้อื่นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น เกลียดชัง หรือถูกลดความน่าเชื่อถือในสังคม การหมิ่นประมาทนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องเท็จเสมอไป หากเป็นความจริงแต่ทำให้ผู้อื่นได้รับความเสียหาย ก็อาจเข้าข่ายหมิ่นประมาทได้เช่นกัน
ในประมวลกฎหมายอาญาของไทย หมิ่นประมาทถูกกำหนดใน มาตรา 326 ซึ่งระบุว่า :

> “ผู้ใดใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ผู้นั้นกระทำความผิดฐานหมิ่นประมาท”

หมิ่นประมาทสามารถเกิดขึ้นได้ในหลากหลายรูปแบบ เช่น การพูด การเขียน การโพสต์บนโซเชียลมีเดีย การส่งข้อความ รวมไปถึงการแชร์หรือเผยแพร่เนื้อหาที่เป็นการใส่ความบุคคลอื่น

ความหมายของ “ไขข่าว”

ไขข่าว หรือบางครั้งเรียกว่า “เผยแพร่ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง” หมายถึง การเผยแพร่ข่าวสารหรือข้อมูลที่ไม่เป็นความจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อข้อมูลนั้นก่อให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลหรือกลุ่มบุคคล แต่ในกรณีของการไขข่าว ความแตกต่างหลักคือผู้กระทำอาจไม่ได้มีเจตนาให้เกิดความเสียหาย หรืออาจเป็นการเผยแพร่ข้อมูลที่ผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจ

ไขข่าวอาจเกิดจากการนำเสนอข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง การไม่ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลก่อนเผยแพร่ หรือการนำเสนอข่าวสารที่มีการบิดเบือนข้อเท็จจริง เมื่อมีการเผยแพร่ข้อมูลผิดพลาดออกไปในวงกว้าง อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสังคม และสร้างความเสียหายให้กับบุคคลที่ถูกกล่าวถึง

ความแตกต่างระหว่างหมิ่นประมาทและไขข่าว

1. เนื้อหาของการกระทำ

– หมิ่นประมาท : การกระทำที่มีเจตนาทำให้บุคคลเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง เช่น การใส่ความ การวิจารณ์ในลักษณะที่ทำให้บุคคลนั้นเสื่อมเสีย

– ไขข่าว: การเผยแพร่ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง หรือบิดเบือนความจริง ซึ่งอาจไม่ได้มีเจตนาทำให้บุคคลเสียหาย แต่ส่งผลกระทบทางลบต่อบุคคลหรือสังคมโดยรวม

2. เจตนา

– หมิ่นประมาท : มักเกิดจากการกระทำที่มีเจตนาชัดเจนเพื่อทำให้บุคคลที่ถูกกล่าวถึงเสียหาย การกระทำนี้จงใจทำให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อน

– ไขข่าว : อาจเกิดขึ้นจากความไม่รู้ ความผิดพลาด หรือการเผยแพร่ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องโดยไม่ตั้งใจ อาจไม่มีเจตนาให้เกิดความเสียหายโดยตรง

3. ผลกระทบ

– หมิ่นประมาท : มีผลกระทบโดยตรงต่อบุคคลที่ถูกกล่าวถึง ทำให้บุคคลนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น เกลียดชัง หรือถูกลดทอนความน่าเชื่อถือ

– ไขข่าว : ผลกระทบอาจกว้างขึ้น โดยส่งผลกระทบต่อสังคม หรือกลุ่มบุคคลอื่นที่ได้รับข้อมูลที่ผิดพลาด หรือก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในเรื่องสำคัญ

โทษทางกฎหมายของหมิ่นประมาท
การหมิ่นประมาทนั้นมีบทลงโทษที่ชัดเจนตามประมวลกฎหมายอาญาไทย โดยโทษจะแบ่งออกเป็นหลายประเภทตามลักษณะของการกระทำ

– มาตรา 326 : หมิ่นประมาทโดยทั่วไป จะมีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

– มาตรา 328 : หากเป็นการหมิ่นประมาทโดยการโฆษณาผ่านสื่อ เช่น หนังสือพิมพ์ โซเชียลมีเดีย หรือสิ่งพิมพ์อื่น ๆ จะมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

โทษทางกฎหมายของไขข่าว
สำหรับการไขข่าวที่ส่งผลกระทบต่อบุคคลหรือสังคมโดยรวม อาจถูกพิจารณาว่าเป็นการกระทำที่เข้าข่ายความผิดทางอาญา หรือความผิดทางแพ่งได้ หากพิสูจน์ได้ว่าผู้กระทำมีเจตนาหรือความประมาทเลินเล่อในการเผยแพร่ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง การไขข่าวที่สร้างความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญอาจนำไปสู่การฟ้องร้องในคดีหมิ่นประมาท หรือความผิดฐานเผยแพร่ข้อมูลเท็จตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ได้เช่นกัน

ตัวอย่าง

1. กรณีหมิ่นประมาท : บุคคลที่โพสต์ข้อความบนโซเชียลมีเดียกล่าวหาผู้อื่นว่าโกงเงิน โดยไม่มีหลักฐานชัดเจน การกระทำนี้มีเจตนาเพื่อทำให้บุคคลนั้นเสียชื่อเสียง และผู้ถูกกล่าวหาสามารถฟ้องร้องได้
2. กรณีไขข่าว : สื่อหรือบุคคลที่เผยแพร่ข้อมูลเท็จเกี่ยวกับเหตุการณ์หรือบุคคลอื่นโดยไม่ได้ตรวจสอบข้อเท็จจริง อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิดในสังคม หากข้อมูลนั้นก่อให้เกิดความเสียหาย ผู้ถูกกระทบสามารถฟ้องร้องได้ในฐานะที่เป็นผู้ถูกเผยแพร่ข้อมูลเท็จ

การป้องกันตนเองจากการถูกฟ้องร้องคดีหมิ่นประมาท

1. ตรวจสอบข้อมูลก่อนเผยแพร่ : การตรวจสอบข้อเท็จจริงให้ถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญ หากไม่แน่ใจในความถูกต้องของข้อมูล ควรหลีกเลี่ยงการเผยแพร่

2. ระมัดระวังการแสดงความคิดเห็น : การแสดงความคิดเห็นในลักษณะที่ทำให้ผู้อื่นเสียหายควรหลีกเลี่ยง ควรใช้คำพูดที่เป็นกลางและไม่โจมตีบุคคล3. ปรึกษาทนายความ : หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับการแสดงความคิดเห็นหรือการเผยแพร่ข้อมูล ควรปรึกษาทนายความเพื่อความมั่นใจว่าการกระทำของตนไม่เข้าข่ายผิดกฎหมาย

แม้ว่า “หมิ่นประมาท” และ “ไขข่าว” จะดูคล้ายกันในแง่ของการกระทำที่ส่งผลให้เกิดความเสียหาย แต่ทั้งสองคำนี้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในเรื่องของเจตนาและผลกระทบ หมิ่นประมาทมีเจตนาทำให้บุคคลเสียชื่อเสียงโดยตรง ขณะที่ไขข่าวเป็นการเผยแพร่ข้อมูลผิดพลาดที่อาจเกิดจากความไม่รู้หรือความประมาท โทษทางกฎหมายของทั้งสองกรณีนี้ก็มีความแตกต่างกัน การระมัดระวังและการตรวจสอบข้อมูลก่อนเผยแพร่จึงเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันตนเองจากการถูกฟ้องร้อง