คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงวันที่ 16 สิงหาคม 2567 คดีความระหว่าง นาวสาว A (โจทก์) และบริษัท 1234 ประกันภัย (จำเลย)

โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจหมายเลขทะเบียน XX 5678 ตาก ไว้กับจำเลย เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2568 เวลา 01.40 น. นาย B ขับรถคันที่เอาประกันภัยดังกล่าว โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ไปเฉี่ยวชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียน XX 1111 ตาก เป็นเหตุให้รถยนต์ของโจทก์ได้รับความเสียหายหลายรายการ จำเลยมีหน้าที่ต้องนำรถยนต์ของโจทก์ไปดำเนินการจัดซ่อมให้คืนสู่สภาพเดิม แต่จำเลยกลับเพิกเฉยและมีหนังสือปฏิเสธการจ่ายค่าสินไหมทดแทนอ้างว่า ตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์นาย B ได้ 48 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ ซึ่งเมื่อคำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ย้อนหลังแล้วในขณะเกิดเหตุนาย B มีปริมาณแอลกอฮอล์เกิน 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ อันเข้าข้อยกเว้นตามสัญญา จำเลยเป็นผู้ประกอบธุรกิจที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับการประกันภัย ไม่ได้สอบเทียบวัดเครื่องมือหรือตรวจสอบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการดื่มแอลกอฮอล์ และผลคำนวณดัชนีมวลกายของนาย B ไม่เร่งรัดจัดซ่อมโดยทดรองจ่ายค่าซ่อมแล้วค่อยมาเรียกเงินคืน แต่ประวิงเวลาการชำระหนี้โดยปราศจากหลักฐานตามสมควร อันเป็นการฝ่าฝืนในฐานะผู้ประกอบธุรกิจอันเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จำเลยจึงต้องรับผิดชำระค่าซ่อมเป็นเงิน 110,624 บาท และชำระค่าขาดประโยชน์ที่โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์นับแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 2565 ถึงวันที่ 4 กรกฎาคม 2565 รวมเป็นเงิน 40,000 บาท นอกจากนี้ยังต้องรับผิดในค่าเสียหายเพื่อการลงโทษตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551 มาตรา 42 ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 145,124 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และให้จำเลยชดใช้ค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถเป็นค่าเสียหายในอนาคตนับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ารถยนต์ของโจทก์จะซ่อมเสร็จ (วันที่ 30 มกราคม 2566) อีกวันละ 800 บาทกับขอให้ศาลกำหนดค่าเสียหายเพื่อการลงโทษไม่เกินสองเท่าแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551 มาตรา 42

        จำเลยให้การว่า จำเลยรับประกันภัยภาคสมัครใจรถยนต์ของโจทก์ จำเลยไม่สามารถชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามที่โจทก์เรียกร้อง เนื่องจากพบว่าคดีนี้เกิดเหตุเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2565 เวลา 01.40 น. พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองตาก จ.ตาก ตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์โดยการเป่าลมหายใจในเวลา 02.17 น. (หลังเกิดเหตุแล้ว 37 นาที) ได้ค่าปริมาณแอลกอฮอล์ 48 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ เกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ตามที่เงื่อนไขกรมธรรม์กหนดไว้ จึงไม่สามารถรับผิดชอบความเสียหายต่อรถคันที่เอาประกันภัยได้ จำเลยจึงมีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาไปยังโจทก์และชี้แจงเรื่องร้องขอความเป็นธรรมต่อสำนักงาน คปภ. จึงไม่อาจรับผิดชำระค่าซ่อม 97,455 บาท ให้แก้โจทก์ และค่าซ่อมดังกล่าวไม่สามารถตรวจสอบค่าซ่อมที่แท้จริง โจทก์ไม่อาจเรียกค่าขาดประโยชน์ได้เนื่องจากเหตุละเมิดครั้งนี้เกิดจากความประมาทของโจทก์ ค่าเสียหายสูงเกินจริง จำเลยไม่ต้องรับผิดในค่าเสียหายเพื่อการลงโทษเนื่องจากจำเลยประกิจการภายใต้การกำกับและควบคุมดูแลโดยสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมธุรกิจประกันภัย เมื่อคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ระบุเหตุที่ทำให้จำเลยไม่ต้องรับผิด จำเลยจึงไม่ได้กระทำเจตนาเอาเปรียบผู้บริโภคโดยไม่เป็นธรรมหรือจงใจให้ผู้บริโภคได้รับความเสียหายหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงแต่อย่างใด หากจำเลยต้องรับผิดในอัตราดอกเบี้ยต้องเป็นอัตราดอกเบี้ยตามกฎหมายใหม่ ไม่ใช่ร้อยละ 15 ต่อปี ตามที่โจทก์เรียกร้องมา ขอให้ยกฟ้อง

        ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 110,624 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ของต้นเงินจำนวนดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 4 กรกฎาคม 2565) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้นแก่โจทก์ กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์โดยกำหนดค่าทนายความ 5,000 บาท ค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี 5,000 บาท สำหรับค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ได้รับยกเว้นนั้น ให้จำเลยนำมาชำระต่อศาลในนามของโจทก์ เฉพาะค่าขึ้นศาลให้ชำระตามจำนวนทุนทรัพย์ที่โจทก์จะชนะคดี คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก

        โจกท์และจำเลยอุทธรณ์

        ศาลอุทธรณ์แผนกคดีผู้บริโภคตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วข้อเท็จจริงคู่ที่ความไม่ได้โต้แย้งกันในชั้นนี้รับฟังเป็นยุติว่า จำเลยรับประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจของโจทก์ หมายเลขทะเบียน XX 5678 ตาก ตามสำเนาหน้าตารางกรมธรรม์ประกันภัย เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2565 เวลา 01.40 น. นาย B ขับรถยนต์ของโจทก์ที่เอาประกันภัยไว้กับจำเลยไปเฉี่ยวชนกับรถยนต์ หมายเลขทะเบียน XX 1111 ตาก รถยนต์โจทก์ได้รับความเสียหายวันเดียวกัน เวลา 02.17 น. มีการตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์นาย B โดยวิธีการเป่าลมหายใจ วัดค่าได้ 48 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ ตามรายงานการตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหานาย B ว่า ขับรถโดยประมาทหรือน่าหวาดเสียวเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นได้รับความเสียหายและเปรียบเทียบปรับนาย B เป็นเงิน 400 บาท โจทก์จึงเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายตามกรมธรรม์ แต่จำเลยปฏิเสธชดใช้ค่าเสียหายตามกรมธรรม์ อ้างข้อยกเว้นตามเงื่อนไขกรมธรรม์ประกันภัยและคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ตามหนังสือแจ้งผลการพิจารณา

        มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า จำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ตามกรมธรรม์ประกันภัยหรือไม่ ตามข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติแล้วว่า เกิดเหตุในช่วงเวลา 01.40 น. แต่มีการตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์นาย B โดยวิธีการเป่าลมหายใจ ในช่วงเวลา 02.17 น. ได้ค่า 48 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์  ซึ่งจำเลยอุทธรณ์โต้แย้งทำนองว่า การตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์กระทำภายหลังเกิดเหตุแล้วเป็นเวลา 37 นาที ดังนั้นที่ถูกต้องตามคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ ตามคำสั่งนายทะเบียนที่ 66/2563 ลงวันที่ 15 ตุลาคม 2563 ข้อ 9 การลดระดับแอลกอฮอล์ในเลือดภายหลังการดื่มครั้งสุดท้ายประมาณ 14 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ต่อชั่วโมง ตามคำสั่งนายทะเบียนที่ 66/2563 หน้า 108 ถึง 118 จะคำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ของนาย B ได้ 57.25 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ ตามที่กำหนดความรับผิดชอบของจำเลยตามกรมธรรม์ เห็นว่า ทั้งโจทก์และจำเลยต่างก็อ้างพยานหลักฐานทางการพิสูจน์มาสนับสนุนพยานของฝ่ายตน โดยโจทก์มีนาย C อดีตนายแพทย์ทรงคุณวุฒิ ที่ปรึกษากรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณะสุขและหัวหน้าภาควิชาพยาธิวิทยาและนิติเวชศาสตร์โรงพยาบาล DEFG เป็นพยานเบิกความประกอบแผนภาพกราฟในสำเนาบทความพิเศษ และนางสาว N ผู้รับมอบอำนาจช่วงโจทก์เบิกความและนำสืบเอกสารสนับสนุนโดยอ้างอิงบทความพิเศษของจุฬาลงกรณ์เวชสาร “การพิสูจน์ว่าเมา” ที่ระบุว่า ปัจจัยที่มีผลต่อความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในเลือด ซึ่งจะส่งผลต่อการคิดคำนวณตามสูตรการหาค่าจริงของแอลกอฮอล์ได้แก่ เพศ อายุ น้ำหนักตัว น้ำหนักรวมของกระดูกและกล้ามเนื้อ มวลน้ำในร่างกาย การได้รับการรักษาบางอย่าง หรือแม้แต่ระยะเวลาการดื่มและสภาพกระเพาะอาหาร ส่วนจำเลยก็อ้างตามคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ คำสั่งนายทะเบียนที่ 66/2563 ลงวันที่ 15 ตุลาคม 2563 หน้าที่ 116 ประกอบสำเนาเอกสารการนำความรู้ “นิติเวชศาสตร์” มาประยุกต์ใช้ในการพิจารณา ที่ระบุว่า การตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดสามารถทำได้หลายวิธีและสามารถคำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ ณ เวลาที่เกิดเหตุได้ แม้จะตรวจวัดภายหลังเกิดเหตุตามหลักทางการแพทย์ของแพทยสภาและผลการวิจัยของสถาบันนิติเวชวิทยา เรื่องการลดลงของระดับแอลกอฮอล์ในเลือดภายหลังการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์โดยมีหลักเกณฑ์ว่าระดับแอลกอฮอล์ในเลือดจะลดลงหลังจากดื่มครั้งสุดท้ายประมาณ 15 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ต่อชั่วโมง ซึ่งก็จะเห็นว่าตามข้ออ้างทั้งสองฝ่ายล้วนแต่เป็นการอ้างหลักการในเชิงทฤษฎีและตามหลักนิติวิทยาศาสตร์ ที่เป็นเพียงการประเมินความน่าจะเป็น หรือโอกาสที่น่าจะเป็นไปได้ว่าในช่วงภายหลังเกิดเหตุระดับปริมาณแอลกอฮอล์อาจลดลงได้กี่เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ไม่สามารถชี้ชัดตามผลทางนิติวิทยาศาสตร์เหมือนเช่นการตรวจรหัสพันธุกรรม (DNA) กล่าวคือคงเป็นเรื่องการคาดการณ์โดยวิธีประเมินจากค่าเฉลี่ยของอัตราการกำจัดแอลกอฮอล์จากร่างกายของบุคคลทั่ว ๆ ไปเท่านั้น โดยเฉพาะที่สำคัญค่าวัดที่ได้มา 48 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์นั้น ก็ได้มาจากการวัดโดยวิธีการเป่ามิใช่อาศัยจากการตรวจปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด ก็อาจทำให้การวัดค่าเฉลี่ยที่มีความคลาดเคลื่อนได้เช่นกันไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง แต่เมื่อพิจารณาพฤติการณ์แห่งคดีประกอบด้วยแล้ว ก็ไม่ปรากฏว่าภายหลังเกิดเหตุนาย B มีพฤติกรรมบ่ายเบี่ยง หลบเลี่ยงที่จะตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์แต่อย่างใด การที่มีการตรวจแอลกอฮอล์นาย B ภายหลังเกิดเหตุเพียง 37 นาที โดยอาศัยหลักเกณฑ์ของบุคคลทั่วไปที่จะนำมาใช้กล่าวอ้างเพื่อจะแสดงให้เห็นว่าหากมีการวัดปริมาณแอลกอฮอล์สูงเกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์นั้น จึงไม่น่าจะเป็นธรรมกับโจทก์ผู้บริโภคและต้องตีความในทางที่เป็นคุณแก่ฝ่ายผู้เอาประกันภัย ข้อเท็จจริงจึงยังฟังไม่ได้ว่าขณะเกิดเหตุนาย B จะมีค่าปริมาณแอลกอฮอล์สูงเกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ จำเลยในฐานะผู้รับประกันภัยจึงต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายในการซ่อมแซมรถของโจทก์ ตามที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย ศาลอุทธรณ์แผนกคดีผู้บริโภคเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยฟ้องไม่ขึ้น

        มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า จำเลยมีการประวิงการจ่ายค่าสินไหมทดแทน และต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจากการขาดประโยชน์จากการใช้รถใช่หรือไม่ เห็นว่า ตามเงื่อนไขกรมธรรม์ประกันภัยกำหนดชัดเจนว่า การยกเว้นความเสียหายต่อรถยนต์การประกันภัยนี้ไม่คุ้มครอง “ความเสียหายจากการขาดการใช้รถ เว้นแต่การขาดการใช้รถยนต์นั้นเกิดจากบริษัทประวิงการซ่อมหรือซ่อมล่าช้าเกินกว่าที่ควรจะเป็นโดยไม่มีเหตุผลสมควร” ดังนั้น แม้ว่าโจทก์จะอุทธรณ์ในประเด็นข้อนี้อ้างทำนองว่า สืบเนื่องมาจากที่จำเลยมีการออกบัตรติดต่อซ่อมรถยนต์ให้ โจทก์จึงนำรถยนต์คันที่เอาประกันภัยไว้ไปซ่อมกับอู่ของจำเลย ดังนั้นจำเลยจึงต้องรับผิดชดใช้ค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถด้วยก็ตาม ก็เห็นว่า ตามข้ออ้างดังกล่าวเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับค่าสินไหมทดแทนที่ต้องซ่อมในตัวรถยนต์เท่านั้น เพราะค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถนั้น ไม่ว่าโจทก์จะนำไปซ่อมที่อู่ใดก็ตาม โจทก์ก็ไม่สามารถใช้รถได้ในระหว่างการซ่อม ข้ออ้างดังกล่าวจึงมิได้เกี่ยวข้องในเรื่องค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถแต่อย่างใด จึงต้องพิจารณาตามเงื่อนไขกรมธรรม์ตามที่กล่าวถึงเท่านั้น ซึ่งตามข้อตกลงดังกล่าวจำเลยไม่ต้องรับผิดชอบค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถให้แก่โจทก์แต่อย่างใด เว้นแต่จะปรากฏว่า การขาดการใช้รถยนต์นั้นเกิดจากการที่บริษัทประวิงการซ่อมหรือซ่อมล่าช้าเกินกว่าที่ควรจะเป็นโดยไม่มีเหตุผลสมควร เมื่อปรากฏว่าหลักเกณฑ์ที่จะถือว่าเป็นการประวิงการจ่ายค่าสินไหมทดแทนหรือประวิงการคืนเบี้ยประกันภัยของบริษัทประกันวินาศภัยตามประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมธุรกิจประกันภัย ในข้อ 15 (12) “ในกรณีชดใช้ค่าสินไหมทดแทนด้วยการซ่อม…บริษัทไม่ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 15 วันนับแต่วันที่การตกลงเป็นที่ยุติและบริษัทได้รับเอกสารครบถ้วน…” ซึ่งตามข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยมีหนังสือปฏิเสธไม่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ เพราะเหตุนาย B ,ปริมาณแอลกอฮอล์เกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ ตามสำเนาหนังสือแจ้งผลการพิจารณาค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์แล้ว มิใช่เป็นเรื่องที่จำเลยตกลงชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ด้วยการซ่อมแซมแล้วไม่ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 15 วัน ประกอบกับตามข้อ 15 (7) ก็ระบุว่า “บริษัทใดจงใจฝ่าฝืนข้อตกลงแห่งสัญญาประกันภัยหรือข้อกำหนดหรือกฎเกณฑ์ใด ๆ ที่มีความชัดเจนที่กำหนดให้บริษัทมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน…” เมื่อจำเลยนำสืบว่าเหตุที่จำเลยปฏิเสธความรับผิดก็เนื่องจากการยึดถือตามข้อความในคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ตามคำสั่งนายทะเบียนที่ 66/2563 ที่มีการระบุให้ใช้ผลการวิจัยของแพทยสภาและรายงานวิจัยของสถาบันนิติเวช ดังนั้นการที่จำเลยอ้างเหตุดังกล่าวมาปฏิเสธความรับผิดจึงไม่ใช่เป็นไปโดยจงใจหรือฝ่าฝืนข้อตกลงแห่งสัญญาประกันภัยเช่นนี้จึงไม่เข้าลักษณะของการประวิงการจ่ายค่าสินไหมทดแทนอันจะทำให้โจทก์มีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนอันเกิดจากการขาดประโยชน์จากการใช้รถตามข้อสัญญาดังกล่าว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น

        คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยอีกว่า จำเลยต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการลงโทษและโจทก์มีสิทธิคิดดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี หรือไม่ เห็นว่า ค่าเสียหายเพื่อการลงโทษนั้นมุ่งที่จะพิจารณาผู้ประกอบธุรกิจกระทำโดยมีเจตนาที่จะเอาเปรียบผู้บริโภคโดยไม่เป็นธรรมหรือจงใจให้ผู้บริโภคได้รับความเสียหายหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงไม่นำพาต่อความเสียหายที่จะเกิดขึ้นแก่ผู้บริโภคหรือกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อความรับปผิดชอบในฐานะมีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ซึ่งจะเห็นได้ว่าตามพฤติการณ์แห่งคดีที่ศาลอุทธรณ์แผนกคดีผู้บริโภควินิจฉัยในประเด็นที่จำเลยอุทธรณ์มานั้นเป็นคุณแก่โจทก์แล้วว่าจำเลยไม่สามารถนำความน่าจะเป้นทางหลักทฤษฎีมากำหนดหลักเกณฑ์ปริมาณแอลกอฮอล์เพื่อเป็นข้อพิสูจน์ชี้ชัดได้ว่า นาย B มีปริมาณแอลกอฮอล์สูงเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดในกรมธรรม์ประกันได้ไม่ โดยเฉพาะหากพิจารณาตามเงื่อนไขกรมธรรม์ก็จะเห็นชัดว่า ไม่ได้สนับสนุนให้ผู้ใช้รถยนต์ดื่มแอลกอฮอล์ในขณะขับขี่รถที่จะไปก่อให้เกิดเหตุอันตรายต่อบุคคลภายนอก ซึ่งฝ่ายโจทก์พึงคำนึงถึงเรื่องนี้เป็นสำคัญมากกว่าและต้องมีส่วนร่วมรับผิดชอบต่อสังคมมากกว่าที่จะอาศัยบทบัญญัติของกฎหมายเพื่อแสวงหาประโยชน์ที่ไม่ชอบ การที่จำเลยยกข้อต่อสู้ดังกล่างจึงเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมายที่จำเลยสามารถกระทำได้ ไม่เข้าลักษณะผู้ประกอบธุรกิจมุงกระทำโดยเจตนาเอาเปรียบผู้บริโภคโดยไม่เป็นธรรมหรือจงใจให้ผู้บริโภคได้รับความเสียหายหรือผู้ประกอบธุรกิจไม่นำพาต่อความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับผู้บริโภคด้วยความประมาทเลิกเล่ออย่างร้ายแรงหรือกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อความรับผิดชอบในฐานะผู้มีวิชาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามบทบัญญัติมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551 นอกจากนี้ดังที่ได้วินิจฉัยไปแล้วว่าเหตุที่จำเลยปฏิเสธความรับผิดเนื่องจากการยึดถือตามข้อความในคู่มือตีความกรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์ตามคำสั่งของนายทะเบียนที่ 66/2563 การปฏิเสธไม่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจึงไม่ใช่การปฏิเสธความรับผิดโดยมิชอบตามกรมธรรม์ ข้อ 5 โจทก์จึงไม่อาจเรียกร้องดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี ตามกรมธรรม์ได้ แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อค่าซ่อมรถยนต์ของโจทก์อันเป็นค่าสินไหมทดแทนที่ศาลกำหนดให้เป็นหนี้เงิน โจทก์จึงมีสิทธิคิดดอกเบี้ยผิดนัดได้ในอัตราร้อยละ 5 ต่อปี หรืออัตราดอกเบี้ยใหม่ที่กระทรวงการคลังปรับเปลี่ยนโดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกาบวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยละ 2 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา ศาลอุทธรณ์แผนกคดีผู้บริโภคเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของโจทก์และจำเลยฟังไม่ขึ้น

        พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระดอกเบี้ยตามอัตราและระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ทั้งนี้ อัตราดอกเบี้ยให้ปรับเปลี่ยนลดลงหรือเพิ่มขึ้นได้ตามพระราชกฤษฎีกาซึ่งตราขึ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 7 ที่แก้ไขใหม่ บวกด้วยอัตราเพิ่มร้อยนละ 2 ต่อปี แต่ต้องไม่เกินอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ซึ่งเป็นอัตราที่โจทก์มีสิทธิได้รับในขณะฟ้องคดี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมขอให้เป็นพับ

เมื่อเกิดปัญหาทางกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นคดีแพ่ง คดีอาญา หรือข้อพิพาททั่วไป สิ่งแรกที่หลายคนนึกถึงคือการหาทนายความที่ไว้ใจได้เพื่อให้คำปรึกษาและให้บริการทางกฎหมายในการดำเนินคดีอย่างมืออาชีพ แต่คำถามสำคัญคือ “ควรเลือกทนายความแบบไหนดี?” ระหว่างทนายความอิสระที่ทำงานคนเดียวกับทนายจากสำนักงานกฎหมายที่จดทะเบียนเป็นบริษัท

บทความนี้จากเราจะช่วยให้คุณเข้าใจข้อดีข้อเสียของแต่ละแบบ พร้อมแนะนำเหตุผลว่าทำไม สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสำหรับคนที่ต้องการความมั่นใจในระยะยาว

ข้อดี-ข้อเสียของทนายความอิสระ

ข้อดี:

1.ความเป็นกันเองและยืดหยุ่น
ทนายอิสระมักสามารถพูดคุยแบบไม่เป็นทางการมากนัก ทำให้การติดต่อสื่อสารสะดวกและยืดหยุ่น

2.ราคาค่าจ้างอาจประหยัดกว่า
เนื่องจากไม่มีต้นทุนด้านสำนักงานหรือพนักงาน ทนายอิสระสามารถให้ราคาที่ต่อรองได้ในบางกรณี

3.ลูกความได้รับการดูแลจากทนายโดยตรง
ไม่ต้องผ่านพนักงานหรือผู้ช่วย ทำให้รู้สึกถึงการดูแลแบบเฉพาะราย

ข้อเสีย:

1.ขาดความต่อเนื่องกรณีฉุกเฉิน
หากทนายป่วย เดินทาง หรือเสียชีวิตกะทันหัน ลูกความอาจประสบปัญหาในการดำเนินคดีต่อ

2.ยากต่อการติดตามหรือร้องเรียน
หากเกิดปัญหาในภายหลัง เช่น ทิ้งคดี ติดต่อไม่ได้ หรือหนีหาย การติดตามตัวอาจลำบาก

3.ไม่มีทีมสนับสนุน
คดีที่ต้องใช้เอกสารจำนวนมากหรือความรู้เฉพาะทาง อาจเกินความสามารถของทนายคนเดียว

ข้อดี-ข้อเสียของสำนักงานทนายความแบบบริษัท

หนึ่งในตัวเลือกที่ได้รับความนิยมมากขึ้นในปัจจุบัน คือการเลือกใช้บริการจาก สำนักงานกฎหมายแบบบริษัท เช่น “สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์” ซึ่งมีทีมทนายมืออาชีพดูแลคุณอย่างครบวงจร

ข้อดี:

1.มีระบบการจัดการที่ชัดเจน
สำนักงานทนายแบบบริษัทมีการจดทะเบียนกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้าและสภาทนายความ มีที่อยู่สำนักงานแน่นอน สามารถติดตามตัวได้ในทุกสถานการณ์

2.มีทีมทนายพร้อมสับเปลี่ยนหากจำเป็น
หากทนายที่ดูแลคุณไม่ว่างหรือประสบปัญหาส่วนตัว ยังมีทีมงานคนอื่นที่สามารถเข้ามาดูแลคดีต่อเนื่องได้ทันที

3.ความมั่นคงในระยะยาว
เหมาะกับคดีที่ต้องใช้เวลาหลายปี เพราะมั่นใจได้ว่าสำนักงานยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง ไม่หายไปจากระบบ

4.บริการที่ครบวงจร
อย่าง “สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์” มีทั้งทีมทนายความด้านอาญา แพ่ง ปกครอง ไปจนถึงงานสืบทรัพย์ สืบคนหาย หรือติดตามทรัพย์สิน ซึ่งลูกความสามารถใช้บริการได้แบบครบวงจรในที่เดียว

ข้อเสีย (เทียบกับทนายอิสระ):

1.ค่าใช้จ่ายอาจสูงกว่าเล็กน้อย
เพราะมีต้นทุนสำนักงานและทีมงาน แต่อยู่ในเกณฑ์เหมาะสมกับมาตรฐานความปลอดภัยและความมั่นคงที่ได้รับ

2.ต้องนัดหมายล่วงหน้า
เนื่องจากมีขั้นตอนการทำงานที่เป็นระบบ ลูกความควรนัดหมายเพื่อความสะดวกในการเข้าพบทนาย

ทำไมต้องเลือก “สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์”?

• ✅ จดทะเบียนถูกต้อง มีสำนักงานชัดเจน
  ไม่ใช่แค่เพจเฟซบุ๊กหรือเบอร์มือถือ แต่มีสำนักงานจริงพร้อมที่ตั้งที่ตรวจสอบได้
• ✅ มีทีมทนายประจำสำนักงาน
  หากทนายคนหนึ่งไม่ว่าง ยังมีทนายท่านอื่นที่สามารถให้คำปรึกษาและดูแลคดีได้ต่อเนื่อง
• ✅ บริการฉุกเฉิน ติดต่อได้หลายช่องทาง
  ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์ เฟซบุ๊ก หรือ LINE ลูกค้าสามารถติดตามคดีหรือสอบถามได้ตลอดเวลา
• ✅ มีชื่อเสียงและผลงานจริง
  สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์มีลูกความทั้งบุคคลทั่วไปและองค์กรภาคธุรกิจมากมาย ใช้บริการแล้วพึงพอใจในผลงาน
• ✅ เน้นความซื่อสัตย์และความรับผิดชอบ
  เพราะเรารู้ว่าทุกคดีคือชีวิตของลูกความ

ก่อนเลือกทนาย คิดให้รอบด้าน

การเลือกทนายความไม่ใช่แค่เรื่องของราคา แต่คือความมั่นใจในความรับผิดชอบ การติดตามคดีได้ต่อเนื่อง และความปลอดภัยทางกฎหมายในระยะยาว ไม่ว่าคุณจะเลือกทนายความแบบใด สิ่งสำคัญเหล่านี้คือความน่าเชื่อถือซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ดีของทนายความ หากคุณต้องการความมั่นใจและบริการที่เป็นระบบ การเลือก สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ คือทางเลือกที่คุ้มค่าและปลอดภัยกว่าในระยะยาว ให้เราเป็น “ทนายความ” คู่ใจของคุณ ไม่ว่าจะคดีเล็กหรือคดีใหญ่ ทีมงานพร้อมเคียงข้างคุณทุกสถานการณ์ ปรึกษาทนายความ คลิก >>ติดต่อเรา<<

ในโลกของการประกันภัย โดยเฉพาะกรณีอุบัติเหตุจราจร การตีความเงื่อนไขกรมธรรม์ถือเป็นประเด็นสำคัญที่อาจสร้างความขัดแย้งระหว่างบริษัทประกันภัยกับผู้เอาประกัน ซึ่งคดีหนึ่งที่สะท้อนปัญหานี้ได้ชัดเจน คือ กรณีบริษัทประกันภัยปฏิเสธความรับผิดโดยอ้าง “การนับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง” ทั้งที่ผลตรวจจริงไม่เกินค่าที่กฎหมายกำหนด ซึ่งศาลได้วินิจฉัยแล้วว่าเป็นการปฏิเสธที่ไม่ชอบธรรม พร้อมสั่งให้ชดใช้ค่าสินไหมตามเงื่อนไขกรมธรรม์อย่างครบถ้วน

เหตุการณ์อุบัติเหตุ และข้อขัดแย้งที่เกิดขึ้น : คำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ย้อนหลัง

คดีนี้เริ่มต้นจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2567 รถยนต์กระบะทะเบียน 2 XX 3456 กรุงเทพมหานคร ประสบอุบัติเหตุร้ายแรง ทำให้ตัวรถได้รับความเสียหาย มีผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บสาหัส 3 ราย และเสียชีวิต 1 ราย โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของรถและเป็นผู้เอาประกันภัยได้สำรองจ่ายค่ารักษาพยาบาลและค่าปลงศพให้แก่ครอบครัวผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บ

รถคันดังกล่าวมีประกันภัยทั้งภาคบังคับและภาคสมัครใจ โดยจำเลยที่ 1 คือบริษัทผู้รับประกันภัยภาคบังคับ มีหน้าที่ดูแลความเสียหายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ ส่วนจำเลยที่ 2 คือบริษัท 1234 จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยภาคสมัครใจ มีหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมในส่วนของความเสียหายตัวรถ, ค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถ, ค่ารักษาพยาบาล, และค่าชดเชยกรณีเสียชีวิตตามกรมธรรม์

แต่เมื่อโจทก์ยื่นขอสินไหมทดแทนจากจำเลยที่ 2 กลับถูกปฏิเสธ โดยบริษัทอ้างว่า ผู้ขับขี่มีแอลกอฮอล์ในร่างกายเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โดยอาศัยการ “คำนวณย้อนหลัง” จากข้อมูลบางส่วน ทั้งที่ผลตรวจจากสถานพยาบาลแสดงชัดเจนว่าผู้ขับขี่มีแอลกอฮอล์เพียง 37 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ซึ่งต่ำกว่าค่ากำหนดของกฎหมายคือ 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์

ข้อโต้แย้งและข้อเท็จจริง

โจทก์ได้โต้แย้งการปฏิเสธนี้ว่าไม่มีมูลทางกฎหมายหรือวิทยาศาสตร์ที่ชัดเจน โดยชี้ว่า

• จำเลยไม่มีผลตรวจย้อนหลังที่ผ่านกระบวนการทางวิทยาศาสตร์อย่างถูกต้อง
• ไม่มีข้อมูลด้านดัชนีมวลกายหรือข้อมูลทางสุขภาพของผู้ขับขี่ที่สามารถนำมาคำนวณย้อนหลังได้
• พนักงานสอบสวนไม่ได้แจ้งข้อหาเมาสุราต่อผู้ขับขี่ ซึ่งแสดงว่าเจ้าหน้าที่รัฐไม่ได้เห็นว่าผู้ขับขี่เมาในขณะเกิดเหตุ

โจทก์จึงมองว่าการนับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลังเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อเลี่ยงความรับผิด ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงและข้อกฎหมาย จึงแต่งตั้งทนายความติดตามทวงถามและขอเอกสารประกอบจากจำเลย แต่จำเลยกลับเพิกเฉย ไม่ตอบกลับ ไม่แสดงหลักฐาน โจทก์จึงนำคดีเข้าสู่การพิจารณาของศาล

คำพิพากษาที่ชี้ชัดถึงความรับผิดของประกันภัย

ศาลได้พิจารณาพยานหลักฐานและวินิจฉัยอย่างละเอียด ก่อนมีคำพิพากษาให้จำเลยที่ 2 คือบริษัทประกันภัยไทยวิวัฒน์ จำกัด (มหาชน) ต้องชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ตามรายละเอียด ดังนี้:

1.ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายต่อรถยนต์ ตามเงื่อนไขในกรมธรรม์ภาคสมัครใจ หมวดการคุ้มครองความเสียหายต่อรถยนต์ ภายในวงเงินเอาประกันภัยที่ระบุไว้

oหรือเลือก จัดซ่อมรถให้อยู่ในสภาพเดิม

2.ชำระค่ายกรถ จำนวน 10,500 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม 2566 จนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

3.ชำระค่าเก็บรักษารถ เดือนละ 10,000 บาท นับจากวันฟ้อง (18 มิถุนายน 2567) จนกว่าจะชำระค่าสินไหมครบ หรือมีการนำรถออกจากสถานที่เก็บรักษา

oแต่บริษัทประกันภัยจะต้องรับผิดในค่ายกรถและค่าเก็บรักษา ไม่เกิน 20% ของค่าซ่อมแซม

4.ชำระค่าทนายความ จำนวน 5,000 บาท ให้แก่โจทก์

5.ชำระค่าธรรมเนียมศาล ตามทุนทรัพย์ที่โจทก์ชนะคดี

6.คดีระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 (บริษัทประกันภัยภาคบังคับ): ศาล ยกฟ้อง โดยให้แต่ละฝ่ายรับผิดชอบค่าใช้จ่ายของตนเอง7.คำขออื่น ๆ ของโจทก์ ศาล ยกคำขอ

อย่ารอให้ตกเป็นเหยื่อ ! ปรึกษาทนายคดีประกันภัย หากถูกนับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง

คดีนี้เป็นตัวอย่างสำคัญที่สะท้อนถึงการใช้ “การนับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง” โดยไม่มีหลักฐานรองรับอย่างเป็นทางการ เป็นแนวปฏิบัติที่ไม่ถูกต้อง และอาจขัดต่อหลักความเป็นธรรม

หากผลตรวจแอลกอฮอล์ในร่างกายจากหน่วยงานทางการระบุว่าอยู่ในเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด และไม่มีการตั้งข้อหาจากพนักงานสอบสวน บริษัทประกันภัยไม่สามารถอ้าง “การคำนวณย้อนหลัง” เป็นเหตุปฏิเสธความรับผิดได้

นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง จึงไม่ควรเป็นเครื่องมือที่บริษัทประกันภัยนำมาใช้ในลักษณะลอย ๆ โดยไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์รองรับอย่างชัดเจน เพราะนอกจากจะทำให้ผู้เอาประกันเสียสิทธิ์ ยังอาจนำไปสู่ความเสียหายทางกฎหมายแก่บริษัทเอง

คดีนี้ยืนยันว่าการตีความสัญญาประกันภัยต้องอยู่บนพื้นฐานของ “ข้อเท็จจริง” และ “พยานหลักฐาน” ไม่ใช่การคาดคะเนหรือประเมินจากสมมุติฐานที่ไม่มีที่มารองรับ

บริษัทประกันภัยต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขกรมธรรม์อย่างเคร่งครัด ไม่เลือกปฏิบัติหรือเลี่ยงความรับผิดโดยไม่มีมูล หากมีข้อสงสัยเรื่อง ประกันภัย หรือการ นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง ขอแนะนำให้ปรึกษาทนายความที่เชี่ยวชาญ เพื่อปกป้องสิทธิของคุณอย่างถูกต้องตามกฎหมายหากคุณหรือคนใกล้ตัวเคยเจอกรณีคล้ายกัน อย่าลังเลที่จะขอคำปรึกษาจากทนายความ เพราะบางครั้ง “ความเงียบของเรา” อาจกลายเป็นการยอมรับในความไม่เป็นธรรมโดยไม่รู้ตัว ปรึกษากฎหมายแอดไลน์ @Wongsakorn หรือคลิก ติดต่อเรา

ในโลกของการประกันภัยรถยนต์ ผู้เอาประกันคงคาดหวังว่าหากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น บริษัทประกันภัยจะดำเนินการตามหน้าที่เพื่อช่วยเหลือและชดเชยความเสียหายให้ตรงไปตรงมา ทว่าความจริงอาจไม่สวยงามเช่นนั้น กรณีศึกษาหนึ่งที่น่าสนใจคือเหตุการณ์ที่บริษัทประกันภัยใช้วิธี นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง มาเป็นเหตุผลในการ ปฏิเสธจ่ายค่าสินไหมทดแทน ทั้งที่ไม่มีหลักฐานยืนยันชัดเจน และสุดท้ายต้องจบลงด้วยการฟ้องร้องในชั้นศาล

เคสอุทาหรณ์ เหตุการณ์เริ่มต้น : อุบัติเหตุและการปฏิเสธจากประกัน

เหตุการณ์เริ่มต้นจากผู้เสียหายรายหนึ่งขับรถยนต์จนเกิดอุบัติเหตุขึ้น ทำให้รถยนต์ได้รับความเสียหายเป็นจำนวนมาก โดยตามหน้าที่ของบริษัทประกันภัยแล้ว จำเป็นต้องเข้ามาสำรวจและประเมินความเสียหาย พร้อมจัดซ่อมให้คืนสภาพเดิมภายในระยะเวลาที่สมควร

แต่บริษัทประกันภัยกลับมีหนังสือปฏิเสธความคุ้มครอง โดยให้เหตุผลว่า “ผู้ขับขี่มีแอลกอฮอล์เกินกว่า 50 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ในขณะเกิดเหตุ”

เมื่อหลักฐานคลุมเครือ ไม่มีผลตรวจจริงในขณะเกิดเหตุ

แม้จะฟังดูเหมือนบริษัทประกันภัยปฏิบัติตามเงื่อนไขของกรมธรรม์ แต่เมื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงจะพบความคลุมเครือในหลายประเด็น บริษัทฯ ไม่สามารถแสดงหลักฐานการตรวจวัดแอลกอฮอล์ในขณะเกิดเหตุได้อย่างชัดเจน ทั้งไม่สามารถยืนยันว่าเครื่องมือที่ใช้ผ่านการรับรองมาตรฐาน และไม่มีลายเซ็นของผู้ขับขี่ในเอกสารยืนยันผลตรวจ

ประเด็นหลักของคดี ! นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลังโดยไม่มีหลักฐาน

ประเด็นสำคัญของคดีนี้คือบริษัทประกันภัยกับการ “นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง” โดยไม่มีหลักฐานแสดงผลการวัดแอลกอฮอล์ที่เกิดขึ้น ณ ขณะเกิดเหตุจริง ซึ่งสวนทางกับคำสั่งของนายทะเบียนที่ 66/2563 ที่ระบุชัดว่า การยกเว้นความรับผิดตามเงื่อนไขแอลกอฮอล์ ต้องพิจารณาที่ “ขณะเกิดเหตุ” เท่านั้น

ไม่รอถูกเอาเปรียบนาน ให้ทนายความเดินเรื่องทันที

เมื่อผู้เสียหายเห็นว่าตนไม่ได้รับความเป็นธรรม จึงได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจาก สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ เพื่อให้ทนายความดำเนินการเรียกร้องสิทธิในฐานะผู้เอาประกัน โดยทนายความได้ยื่นหนังสือเรียกร้องค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัย พร้อมอ้างอิงระเบียบของ คปภ. ว่าการเพิกเฉยหรือประวิงเวลาการพิจารณาเป็นการกระทำที่ขัดต่อหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย พ.ศ. 2566

ศาลชี้ชัด! บริษัทประกันภัยต้องชดใช้

ในที่สุด คดีความนี้จึงถูกนำขึ้นสู่ชั้นศาล ซึ่งศาลได้พิจารณาพยานหลักฐานทั้งหมดและมีคำพิพากษาให้บริษัทประกันภัยแพ้คดี โดยศาลชี้ชัดว่าการอ้างผลแอลกอฮอล์ย้อนหลังโดยไม่มีหลักฐานยืนยันสถานะในขณะเกิดเหตุ ถือเป็นการปฏิเสธความรับผิดที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย

ศาลสั่งชดใช้ค่าเสียหายรวมเกือบ 620,000 บาท ได้แก่

• ค่าซ่อมรถยนต์ 550,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย 15% ต่อปี
• ค่ายกลากรถ 4,500 บาท
• ค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถ 50,000 บาท
• ค่ารักษาพยาบาล 5,506.69 บาท
• ค่าทนายความ 10,000 บาท

บทเรียนสำคัญจากเคสนี้ คือ ผู้บริโภคควรปรึกษาทนายทันทีหลังเกิดเหตุ

เหตุการณ์นี้ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ผู้บริโภคยังคงเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบเมื่อเจอกับบริษัทประกันภัยที่มุ่งหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบด้วยเหตุผลอันคลุมเครืออย่างการ นับผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง โดยปราศจากหลักฐานสนับสนุนที่ถูกต้องและชัดเจนนี่จึงเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ยืนยันว่า ผู้เอาประกันควรมี ทนายความที่เข้าใจด้านประกันภัย คอยให้คำแนะนำและช่วยดำเนินคดีหากถูกเอาเปรียบ

ทนายความที่มีประสบการณ์คดีประกันภัย กรณีประกันภัยอ้างผลแอลกอฮอล์ย้อนหลัง – สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ เป็นสำนักงานกฎหมายที่มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญด้านคดีประกันภัย โดยเฉพาะกรณีที่บริษัทประกันภัยปฏิเสธความรับผิด โดยอ้างผลตรวจแอลกอฮอล์ย้อนหลังแบบไม่มีหลักฐานเชิงวิทยาศาสตร์รองรับ ซึ่งตลอดมาทางจากประสบการณ์สำนักงานฯ ยังไม่เคยแพ้คดีลักษณะนี้ หากคุณหรือคนใกล้ตัวเคยเจอปัญหาแบบเดียวกัน อย่าเพิ่งยอมแพ้ขอแนะนำให้ปรึกษาทนายความก่อนเป็นอันดับแรกดีที่สุด เพื่อที่คุณจะสามารถใช้สิทธิทางกฎหมายเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมได้เต็มที่ นอกจากนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือ ควรมีทนายความตั้งแต่เริ่มต้น เพราะในความเป็นจริง บริษัทประกันภัยมีทนายเตรียมพร้อมต่อสู้ตั้งแต่รถยังไม่ทันชน แล้วเหตุใดเราจึงไม่ควรมีทนายตั้งแต่วันเกิดเหตุ?

อย่ารอจนสายเกินไป จนไม่ได้อะไรเลยแม้แต่บาทเดียว — ปรึกษาทนายตั้งแต่แรกคือทางออกที่ดีที่สุด >>ติดต่อเรา<<

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประเทศไทยเผชิญปรากฏการณ์ทุนจีน “สีเทา” ที่ไม่เพียงแค่ลงทุนในธุรกิจถูกกฎหมาย แต่ยังแทรกซึมเข้าสู่โครงสร้างรัฐและระบบราชการไทยอย่างแนบเนียน กรณี “ตู้ห่าว” หรือ ชัยยุทธ จิรวัฒน์วรกุล คือภาพสะท้อนอันน่าตระหนักถึงขบวนการอาชญากรรมข้ามชาติที่ไม่ได้แค่ “อยู่ใต้ดิน” แต่บางครั้ง “แฝงอยู่ในเงาของอำนาจรัฐ” เอง

ทุนสีเทาเหล่านี้อาศัยช่องว่างของกฎหมาย ความหละหลวมของการบังคับใช้ และเครือข่ายของเจ้าหน้าที่รัฐบางกลุ่มที่มีผลประโยชน์ร่วมกัน เพื่อเปิดช่องทางในการฟอกเงิน ค้าอาวุธ ยาเสพติด และแม้กระทั่งซื้อสิทธิพิเศษทางกฎหมายอย่างใบอนุญาตอยู่อาศัย หรือสัญชาติไทย กิจกรรมเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงภัยต่อเศรษฐกิจ หากแต่กัดกร่อนโครงสร้างของรัฐและหลักนิติธรรมอย่างช้า ๆ

เมื่อทุนสีเทาไม่เพียงแค่มองหากำไร แต่แสวงหา “อำนาจ” การต่อสู้กับมาเฟียจีนในไทยจึงไม่ใช่แค่เรื่องของตำรวจหรือศาล หากแต่ต้องเป็นการ “ล้างบาง” เชิงโครงสร้าง ทั้งในแง่นโยบาย การเมือง และความโปร่งใสของหน่วยงานรัฐ เป็นคำถามสำคัญที่สังคมไทยไม่อาจมองข้ามได้อีกต่อไป

🔍  ตู้ห่าว: เงาทุนมืดในธุรกิจท่องเที่ยวไทย

กรณี “ตู้ห่าว” ที่ถูกจับกุมในปี 2565 เป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดโปงเครือข่ายทุนจีนสีเทาที่มีบทบาทในไทยมานาน เขาสร้างอาณาจักรธุรกิจอสังหาฯ รีสอร์ต และสถานบันเทิง โดยใช้เส้นสายกับเจ้าหน้าที่รัฐ ตำรวจ และนักการเมืองท้องถิ่นบางกลุ่ม ใช้เงิน “บริจาค” หรือ “ล็อบบี้” เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจสอบ

ฟอกเงินผ่านธุรกิจผับและรีสอร์ตในหลายจังหวัด รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวสำคัญอย่างกรุงเทพฯ พัทยา และเชียงใหม่

มีสายสัมพันธ์กับขบวนการค้ามนุษย์และยาเสพติด โดยเฉพาะการใช้แรงงานผิดกฎหมายจากต่างประเทศ ทั้งในธุรกิจสีเทาและเครือข่ายออนไลน์ เช่น คาสิโนออนไลน์หรือแก๊งคอลเซ็นเตอร์

กรณีนี้จึงไม่ใช่แค่การจับกุมบุคคลคนหนึ่ง แต่เป็นการสะท้อนถึงการแทรกซึมของทุนสีเทาที่ลึกถึงระดับโครงสร้างอำนาจในไทย

• ใช้เงิน “บริจาค” หรือ “ล็อบบี้” เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจสอบ
  
• ฟอกเงินผ่านธุรกิจผับและรีสอร์ตในหลายจังหวัด
  
• มีสายสัมพันธ์กับขบวนการค้ามนุษย์และยาเสพติด

🧾  สูตรแทรกซึมของมาเฟียจีนในไทย

การฝังตัวของทุนจีนสีเทาไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่มาจากการวางแผนอย่างเป็นระบบ ด้วยวิธีการที่ยากต่อการตรวจสอบ เช่น:

• ✅ แต่งงานกับคนไทย เพื่อถือครองทรัพย์สินและบังหน้าการลงทุน
  
• ✅ สนับสนุนนักการเมืองท้องถิ่น แลกกับความสะดวกในเชิงนโยบาย
  
• ✅ เปิดธุรกิจบังหน้า เช่น ผับ ฟิตเนส หรือร้านอาหาร ที่ใช้ฟอกเงินหรือซ่อนกิจกรรมผิดกฎหมาย
  
• ✅ จ่าย “รายเดือน” ให้เจ้าหน้าที่รัฐ เพื่อหลีกเลี่ยงการจับกุมหรือตรวจค้น

🧩 คนไทยได้รับผลกระทบอย่างไรจากมาเฟียจีน ？ 

1. บิดเบือนการแข่งขันทางธุรกิจ

ธุรกิจที่มีเบื้องหลังเป็นทุนจีนสีเทา มักเข้ามาในรูปแบบของกิจการร้านค้า บริการท่องเที่ยว หรือบ่อนการพนันที่ใช้ราคาต่ำกว่าทุน ใช้เส้นสายหลีกเลี่ยงภาษี หรือแม้กระทั่งใช้ตัวแทนคนไทยถือครองกิจการ (นอมินี) สิ่งเหล่านี้ทำให้ผู้ประกอบการไทยเสียเปรียบ ไม่สามารถแข่งขันได้อย่างเป็นธรรม และหลายรายต้องปิดกิจการในที่สุด

2. กดทับค่าจ้างและแย่งงานคนไทย

ทุนสีเทามักใช้แรงงานผิดกฎหมายหรือแรงงานต่างชาติราคาถูก ส่งผลให้ค่าจ้างเฉลี่ยในหลายอุตสาหกรรมถูกกดต่ำลง แรงงานไทยต้องเผชิญกับภาวะตกงานหรือถูกลดค่าจ้าง ทั้งยังส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในระยะยาว โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมก่อสร้าง บริการ และร้านอาหาร

3. ผลักราคาที่ดิน-อสังหาฯ สูงเกินจริง

ทุนจีนจำนวนมากเข้ามากว้านซื้อคอนโด บ้าน และที่ดินในเขตเศรษฐกิจสำคัญ ผ่านนอมินีหรือโครงการที่อ้างว่าขายให้นักท่องเที่ยว ส่งผลให้ราคาที่อยู่อาศัยพุ่งสูง คนไทย โดยเฉพาะวัยทำงาน ไม่สามารถซื้อบ้านหรือครอบครองทรัพย์สินได้ตามศักยภาพของรายได้

4. บ่อนทำลายความมั่นคงของรัฐและกฎหมาย

การแทรกซึมของทุนสีเทาไม่ได้หยุดแค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่ลามไปถึงการซื้ออิทธิพลในระบบราชการและการเมือง บางกรณีพบเจ้าหน้าที่รัฐมีส่วนเกี่ยวข้อง หรือมีผลประโยชน์ทับซ้อนกับขบวนการเหล่านี้ ทำให้การบังคับใช้กฎหมายอ่อนแอและเลือกปฏิบัติ ซึ่งเป็นอันตรายต่อหลักนิติธรรมและความเชื่อมั่นของประชาชน

5. กระทบความมั่นคงทางสังคมและคุณภาพชีวิต

ธุรกิจสีเทามักเกี่ยวข้องกับกิจกรรมผิดกฎหมาย เช่น ค้ายาเสพติด การพนัน หรือฟอกเงิน ซึ่งมักนำไปสู่ปัญหาอาชญากรรมในชุมชน ความรุนแรง และความเสื่อมโทรมทางสังคม นอกจากนี้ยังสร้างภาพลักษณ์เชิงลบต่อประเทศไทยในเวทีระหว่างประเทศด้วย

⚖️ ทนายความ: ไม่ใช่แค่สู้คดี แต่คือกลไกตรวจสอบมาเฟียจีนสีเทา

แม้จะต้องเผชิญแรงกดดันทั้งจากอิทธิพลมืดและความเสี่ยงทางกายภาพ แต่ทนายได้พิสูจน์ให้เห็นว่า “กฎหมายไม่ใช่แค่เครื่องมือของผู้มีอำนาจ” หากแต่สามารถเป็น เกราะป้องกันสังคม และเป็นดาบที่ฟันทะลวงโครงข่ายมาเฟียที่ฝังตัวในประเทศ คุณไม่จำเป็นต้องเป็นนักข่าวหรือนักสืบ ถึงจะตั้งคำถามกับสิ่งเหล่านี้ได้ เพราะ แค่คุณเริ่มสังเกต และ ใช้สิทธิของประชาชนตามกฎหมาย
คุณก็สามารถขอให้มีการตรวจสอบได้ — โดยเฉพาะถ้ามี ทนายความ คอยช่วยดำเนินการ

หากคุณหรือชุมชนรอบตัวพบความผิดปกติ เช่น:

• ธุรกิจที่อยู่ๆ ก็ผุดขึ้นมาแบบเร็วผิดปกติ
  
• มีชาวต่างชาติถือครองที่ดินผ่านชื่อคนไทย
  
• หรือมีพฤติกรรมจ่ายใต้โต๊ะให้เจ้าหน้าที่ในพื้นที่ 

ทนายความสามารถ

🔍 ร้องเรียนไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น ป.ป.ง., สรรพากร, หรือ ป.ป.ช.

 🔍เปิดโปงเส้นทางฟอกเงิน
ทนายบางคนร่วมมือกับนักข่าวสืบสวนและองค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน ใช้เครื่องมือทางกฎหมาย เช่น การร้องเรียนต่อ ป.ป.ง. และการขอข้อมูลตาม พ.ร.บ. ข้อมูลข่าวสาร เปิดโปงเส้นทางเงินที่โยงจากธุรกิจบังหน้าไปยังเครือข่ายข้ามชาติ

🔍 ยื่นฟ้องเจ้าหน้าที่รัฐที่เอื้อประโยชน์
ทนายฝ่ายประชาชนยังมีบทบาทสำคัญในการฟ้องร้องเจ้าหน้าที่รัฐที่มีพฤติกรรมเอื้อประโยชน์แก่กลุ่มทุนสีเทา เช่น การออกใบอนุญาตโดยมิชอบ หรือการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่

🔍 ขับเคลื่อนเชิงนโยบายและกฎหมาย
บางกลุ่มได้ร่วมกับนักวิชาการและ NGO เสนอให้มีกฎหมายใหม่เพื่อจัดการกับ “นอมินีต่างชาติ” และกลไกควบคุมการถือครองธุรกิจของชาวต่างชาติที่แฝงตัวในระบบ

ปรากฏการณ์มาเฟียจีนในไทยไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นสัญญาณเตือนว่า หากปล่อยให้ทุนสีเทาฝังตัวในระบบราชการ สังคมไทยอาจสูญเสียความยุติธรรมอย่างถาวร ถึงเวลาแล้วที่ “อำนาจรัฐ” จะต้องเลือกข้าง ระหว่าง “ประชาชน” กับ “มาเฟีย”

สำนักงานวงศกรณ์ของเราเชือว่า “อาวุธที่ดีที่สุด ไม่ใช่ปืน ไม่ใช่กล้อง แต่มันคือความรู้ + กฎหมาย + คนกล้าคิดกล้าทำ”  เพราะในสังคมที่อำนาจและเงินอาจถูกใช้เพื่อบิดเบือนความถูกต้อง ความรู้และกฎหมายคือเสาหลักเดียวที่ประชาชนธรรมดาสามารถใช้ปกป้องสิทธิของตนเอง และ “คนกล้า” คือพลังที่ทำให้ระบบยุติธรรมไม่ใช่แค่ตัวหนังสือบนกระดาษ แต่เป็นสิ่งที่จับต้องและเปลี่ยนแปลงได้จริง 

ดังนั้นหากธุรกิจของคุณได้รับผลกระทบจากนายทุนหรือมาเฟียจีนนั้น อย่านิ่งนอนใจ รีบติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทันที กลุ่มทุนต่างชาติ มาเฟียจีน หรือขบวนการที่อาศัยช่องโหว่ของกฎหมายมารังแกและแสวงหาผลประโยชน์บนความเดือดร้อนของคนไทย  เพราะการนิ่งเฉยคือการเปิดทางให้ความอยุติธรรมเติบโต

รีบติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หรือหากคุณไม่แน่ใจว่ากรณีของคุณผิดกฎหมายหรือไม่ สามารถปรึกษาทนายความเพื่อขอคำแนะนำอย่างมืออาชีพได้ทันที เพื่อหาทางหยุดยั้งการเอารัดเอาเปรียบก่อนที่มันจะลุกลาม และกระทบต่อคนอื่นในสังคม

อ้างอิงจากเว็บไซต์ ：https://www.bbc.com/thai/articles/cp9jdrpv3ezo 

เขียนโดย ：วรารัตน์ วงโพธิสาร (นักศึกษาฝึกประสบการณ์ภาษาจีน)

ในยุคโซเชียลมีเดียครองโลก โดยเฉพาะแพลตฟอร์ม X หรือที่รู้จักกันในชื่อเดิมว่า Twitter การโพสต์ข้อความเพียงไม่กี่บรรทัดอาจส่งผลร้ายแรงอย่างคาดไม่ถึง โดยเฉพาะหากเนื้อหานั้นพาดพิงถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่งอย่างชัดเจน จนทำให้เกิดความเสียหายต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ ล่าสุดมีกรณีหนึ่งที่กำลังได้รับความสนใจอย่างมาก เมื่อผู้เสียหายรายหนึ่งได้ถูกโพสต์ “แขวน” บนแพลตฟอร์ม X พร้อมกับการแท็กชื่อ-นามสกุลจริงของตน ส่งผลให้ผู้ที่ติดตามโพสต์ดังกล่าวเข้าใจผิดและมีท่าทีดูหมิ่นต่อผู้เสียหายเป็นวงกว้าง

เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลกระทบอย่างหนักต่อผู้เสียหาย ทั้งในด้านจิตใจและชื่อเสียงในสังคมออนไลน์ จนเจ้าตัวทนไม่ไหวต้องรีบติดต่อทนายความเพื่อดำเนินคดีหมิ่นประมาท ทันที โดยยืนยันว่าไม่ต้องการเจรจาใด ๆ เพราะเหตุการณ์ได้บานปลายเกินควบคุม และหากปล่อยไว้ก็อาจมีผู้ใช้รายอื่นแชร์หรือโพสต์ต่อจนสร้างความเสียหายมากยิ่งขึ้น

หมิ่นประมาทโดยการโฆษณา คืออะไร? รู้ไว้ก่อนจะสายเกินไป

ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 ระบุว่า ผู้ใดใส่ความผู้อื่นต่อบุคคลที่สาม โดยประการที่น่าจะทำให้ผู้นั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ถือว่าเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท ซึ่งโทษอาจถึงขั้นจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

หากการกระทำดังกล่าวเกิดขึ้นบนโซเชียลมีเดีย เช่น Facebook, X (Twitter), TikTok หรือ Instagram จะเข้าข่าย หมิ่นประมาทโดยการโฆษณา ซึ่งมีโทษรุนแรงขึ้นตาม มาตรา 328 โดยมีโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

กรณีที่เกิดขึ้นใน X ถือว่าเข้าข่ายชัดเจน เพราะมีการแท็กชื่อ-นามสกุลจริงของผู้เสียหาย และโพสต์ให้สาธารณชนรับรู้ ส่งผลให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่อชื่อเสียง และเกิดการเข้าใจผิดจากผู้ที่เห็นโพสต์ จึงถือเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทโดยการโฆษณาอย่างไม่ต้องสงสัย

โพสต์แบบไหนเสี่ยงโดนฟ้องหมิ่นประมาท?

ไม่ใช่ทุกโพสต์จะเข้าข่ายผิดกฎหมาย แต่มีลักษณะบางอย่างที่หากปรากฏในโพสต์ของคุณ อาจถูกฟ้องได้ทันที เช่น

• กล่าวหา หรือให้ข้อมูลที่ไม่เป็นความจริงเกี่ยวกับบุคคลอื่น
• พาดพิงชื่อจริง-นามสกุล หรือข้อมูลระบุตัวตนได้ชัดเจน
• ใช้คำพูดเสียดสี ประชดประชัน หรือสร้างความเข้าใจผิดในวงกว้าง
• มีการแชร์ต่อ หรือกระจายโพสต์นั้นไปยังบุคคลอื่นจำนวนมาก
• ใช้ภาพหรือข้อความประกอบเพื่อเน้นความน่าเชื่อถือของข้อกล่าวหา

ในกรณีนี้ ผู้กระทำโพสต์โดยเจตนาใส่ร้าย แท็กชื่อจริงของผู้เสียหาย และกระจายโพสต์ต่อในวงกว้าง ถือว่ามีองค์ประกอบครบถ้วนของความผิดหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา ผู้เสียหายสามารถใช้โพสต์ดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานในการแจ้งความได้ทันที

วิธีดำเนินคดีหมิ่นประมาท กรณีเกิดขึ้นในโลกออนไลน์

เมื่อคุณตกเป็นเหยื่อของการหมิ่นประมาทบนโซเชียล อย่าปล่อยให้เหตุการณ์ผ่านไปโดยไม่ดำเนินการใด ๆ เพราะหากผู้กระทำผิดไม่ถูกดำเนินคดี อาจทำให้เกิดการกระทำซ้ำหรือเกิดเหตุกับผู้อื่นได้อีกในอนาคต โดยกระบวนการดำเนินคดีสามารถเริ่มได้ดังนี้

1.รวบรวมหลักฐานทันที
ให้แคปหน้าจอโพสต์ ข้อความ หรือรูปภาพที่เป็นปัญหาไว้ให้ครบถ้วน รวมถึงวันเวลาและชื่อบัญชีผู้โพสต์

2.ติดต่อทนายความผู้เชี่ยวชาญ
เพื่อรับคำแนะนำทางกฎหมาย และจัดเตรียมเอกสารให้พร้อมในการแจ้งความ

3.แจ้งความต่อสถานีตำรวจ
ระบุว่าต้องการดำเนินคดีในข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา พร้อมนำหลักฐานที่เตรียมไว้ยื่นต่อเจ้าหน้าที่

4. ดำเนินคดีแพ่งเพิ่มเติม (ถ้ามี)
หากเกิดความเสียหายต่อชื่อเสียงหรือธุรกิจของคุณโดยตรง อาจสามารถเรียกร้องค่าเสียหายทางแพ่งได้เพิ่มเติม

การดำเนินคดีหมิ่นประมาทไม่เพียงเป็นการปกป้องสิทธิของผู้เสียหาย แต่ยังเป็นการสร้างบรรทัดฐานให้สังคมออนไลน์รู้จักการใช้เสรีภาพอย่างมีความรับผิดชอบ

อย่าลังเลที่จะใช้สิทธิทางกฎหมาย ปรึกษาทนายเพื่อปกป้องชื่อเสียงของคุณ

หลายคนเมื่อเผชิญเหตุการณ์เช่นนี้มักเลือกที่จะเงียบ หรือรอให้เรื่องเงียบไปเอง แต่ในความเป็นจริง ยิ่งปล่อยไว้นาน โอกาสในการปกป้องสิทธิและนำตัวผู้กระทำผิดมารับผิดก็ยิ่งน้อยลง ยิ่งไปกว่านั้น ในยุคที่โพสต์หนึ่งสามารถแพร่กระจายไปเป็นหมื่นรีทวีตในเวลาไม่กี่ชั่วโมง การปล่อยให้ใครบางคนใส่ร้ายคุณในโลกออนไลน์โดยไม่รับผิดชอบ อาจทำลายชื่อเสียงคุณไปตลอดชีวิต

ดังนั้นหากคุณหรือคนใกล้ตัวเคยเผชิญเหตุการณ์ลักษณะนี้ อย่ารอช้าที่จะติดต่อทนายความและใช้สิทธิของคุณในการดำเนินคดีหมิ่นประมาท เพื่อปกป้องชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของตนเองอย่างเต็มที่

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ พร้อมดำเนินคดีหมิ่นประมาททุกประเภท

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์เราเป็นสำนักงานกฎหมายที่มีความเชี่ยวชาญในการดำเนินคดี หมิ่นประมาททางออนไลน์ ทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นกรณีใน Facebook, X (Twitter), TikTok หรือแพลตฟอร์มอื่น ๆ โดยทีมทนายความจะให้คำปรึกษาและดำเนินคดีอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อให้ผู้เสียหายได้รับความยุติธรรม และไม่ถูกเอาเปรียบในโลกออนไลน์อีกต่อไปหากคุณต้องการคำแนะนำหรือความช่วยเหลือเรื่องคดีหมิ่นประมาท สามารถติดต่อสำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ได้ทันที ทีมงานพร้อมดูแลคุณด้วยความจริงใจและมืออาชีพ

ในปัจจุบัน การค้ามนุษย์ยังคงเป็นปัญหาที่น่าสลดใจและฝังรากลึกในหลายพื้นที่ทั่วโลกประชาชนจำนวนมากยังเข้าใจว่า “การค้ามนุษย์” หมายถึงการบังคับค้าประเวณี หรือการใช้แรงงานในอุตสาหกรรมหนัก แต่ในความเป็นจริง ขบวนการค้ามนุษย์ยุคใหม่ได้พัฒนาไปสู่รูปแบบที่ซับซ้อนและยากต่อการตรวจจับ โดยใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือ และเหยื่อจำนวนไม่น้อยกลับถูกบังคับให้ทำงาน “ในโลกออนไลน์” โดยที่ผู้คนภายนอกแทบไม่ทันได้สังเกตเห็น

วันนี้สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์จะพาทุกท่านไปพบกับการค้ามนุษย์รูปแบบใหม่ที่เชื่อว่าหลายคนอาจจะยังคิดไม่ถึง และไม่เคยพบเห็นมาก่อน เพื่อเป็นแนวทางในการป้องกันตัวเองและคนรอบข้างจากเหตุการณ์ที่อาจจะนำมาสู่การค้ามนุษย์ได้

⚠️  การค้ามนุษย์ในไทยในรูปแบบใหม่คืออะไร ？

ในอดีต เมื่อพูดถึง “การค้ามนุษย์” ผู้คนมักนึกถึง การบังคับค้าประเวณี แรงงานในโรงงานประมง หรือการลักพาตัวเด็ก ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับการใช้กำลัง ความรุนแรง และการเคลื่อนย้ายข้ามแดนอย่างผิดกฎหมาย

แต่ในปัจจุบัน ขบวนการค้ามนุษย์ได้ปรับเปลี่ยนไปสู่ “รูปแบบใหม่” ที่เน้นการบังคับใช้แรงงานในโลกออนไลน์ โดยมีลักษณะสำคัญดังนี้:

📌 1. เหยื่อถูกหลอกให้มาโดยสมัครใจ

• ขบวนการมักใช้โซเชียลมีเดีย หรือเว็บไซต์หางานในการล่อลวงเหยื่อ
• เสนอว่าเป็น “งานออนไลน์ รายได้ดีในต่างประเทศ” หรือ “ทริปท่องเที่ยวพร้อมงานพิเศษ”
• เมื่อเหยื่อเดินทางเข้ามาในไทย (โดยวีซ่าถูกต้อง) จะถูกยึดพาสปอร์ต ไม่สามารถเดินทางกลับประเทศได้

📌 2. ไม่มีโรงงาน ไม่มีค้าประเวณี แต่เป็น ‘คอลเซ็นเตอร์’ หรือ ‘ฟาร์มออนไลน์’

• เหยื่อถูกบังคับให้ ทำงานในลักษณะผิดกฎหมายผ่านอินเทอร์เน็ต เช่น:
• หลอกโอนเงิน (pig butchering scam)
• ปั่นยอดแอปปลอม / คริปโต / แชร์ลูกโซ่
• หลอกลงทุนผ่านแชต
• ทำงานภายใต้การควบคุม 24 ชั่วโมง มีระบบเฝ้าดูกล้องวงจรปิดและคำสั่งจากหัวหน้าขบวนการ

📌 3. เหยื่อ “กลมกลืนกับระบบ” เพื่อไม่ถูกจับตา

• บางรายถูกฝึกให้พูดภาษาไทยหรืออังกฤษ
• เปิดบัญชีธนาคารไทย (หรือใช้บัญชีม้า)
• ใช้ซิมมือถือไทย บางรายแต่งกายให้ดูเหมือนนักศึกษา/พนักงานออฟฟิศ
• มีการปลอมแปลงเอกสาร เช่น ใบอนุญาตทำงานหรือบัตรแรงงานต่างด้าว

📌 4. เหยื่อมักถูกปฏิบัติเหมือน ‘ผู้ต้องหา’ แทน ‘ผู้เสียหาย’

• เพราะเข้าเมืองแบบนักท่องเที่ยว หรือทำงานโดยไม่มีใบอนุญาต
• จึงถูกเจ้าหน้าที่บางส่วนตีความว่าเป็น “แรงงานผิดกฎหมาย” และผลักดันออกนอกประเทศ
• ไม่ได้รับความช่วยเหลือตาม พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์

📌 เหยื่อพูดไม่ออก: ความกลัว ความอับอาย และการไม่กล้าเปิดเผย

แม้จะเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ แต่หลายคนกลับไม่กล้าร้องขอความช่วยเหลือ หรือแม้กระทั่งบอกใครว่าตนเองถูกบังคับหรือหลอกลวง เหตุผลหลักมาจาก ความกลัว—ไม่ว่าจะกลัวถูกจับเพราะถูกบังคับให้ทำผิดกฎหมาย เช่น หลอกลวงคนอื่นในคอลเซ็นเตอร์, โกงเงินออนไลน์, หรือถือพาสปอร์ตปลอม—รวมถึงกลัวการถูกตอบโต้จากขบวนการค้ามนุษย์ ซึ่งมักขู่ทำร้ายทั้งตัวเหยื่อและครอบครัว

อีกด้านหนึ่งคือ ความอับอาย โดยเฉพาะในสังคมไทยที่ยังมีการตีตราเหยื่อ ว่าตกเป็นเหยื่อเพราะ “โง่” หรือ “อยากได้เงินง่ายๆ” ยิ่งในกรณีที่เหยื่อถูกหลอกให้มีส่วนร่วมในอาชญากรรมออนไลน์ เช่น เล่นบทแฟนหลอกโอนเงิน หรือแชตกับเหยื่อรายอื่น บางรายจึงรู้สึก “ไม่คู่ควร” ที่จะถูกช่วยเหลือ หรือมองว่าตัวเองสมควรถูกลงโทษ

นอกจากนี้ ยังมีอุปสรรคทางภาษาและวัฒนธรรม โดยเฉพาะเหยื่อที่เป็นแรงงานข้ามชาติ หรือคนที่ถูกหลอกมาจากต่างจังหวัด ซึ่งไม่เข้าใจขั้นตอนทางกฎหมาย ไม่รู้ว่าจะติดต่อใคร และไม่ไว้ใจเจ้าหน้าที่รัฐ ทำให้ขบวนการค้ามนุษย์ยังสามารถดำเนินต่อได้อย่างเงียบๆ เพราะเหยื่อ “เงียบ” เสียเอง

ทั้งหมดนี้ทำให้การช่วยเหลือเหยื่อกลุ่มนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของกฎหมายหรือการจับกุม แต่ต้องเป็นการ “สร้างพื้นที่ปลอดภัย” ทั้งทางกายภาพและทางจิตใจ ให้ผู้รอดชีวิตกล้าพูด กล้าขอความช่วยเหลือ และไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ต้องหา

⚖️ช่องว่างกฎหมายเท่ากับโอกาสของอาชญากร

แม้ว่าประเทศไทยจะมี พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 ซึ่งมีบทบัญญัติในการคุ้มครองและป้องกันการค้ามนุษย์ แต่กฎหมายเหล่านั้นส่วนใหญ่ยังเน้นไปที่รูปแบบเดิม เช่น การค้าประเวณี การใช้แรงงานเด็ก หรือการบังคับใช้แรงงานในภาคเกษตรและอุตสาหกรรม ขณะที่ รูปแบบใหม่ของการค้ามนุษย์ในยุคดิจิทัล—เช่น การบังคับเหยื่อทำงานออนไลน์, โรแมนซ์สแกม, คอลเซ็นเตอร์หลอกลวง หรือการฟอกเงินผ่านโลกเสมือน—ยังไม่ถูกบัญญัติอย่างชัดเจนหรือทันสมัยพอจะเอาผิดผู้กระทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ  และการขาดความร่วมมือระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

นอกจากนี้ ความร่วมมือระหว่างประเทศยังมีข้อจำกัด โดยเฉพาะในกรณีที่ขบวนการค้ามนุษย์มีลักษณะข้ามชาติ เช่น คนจีนควบคุมการปฏิบัติการจากกัมพูชา ล่อลวงเหยื่อในไทย แต่ใช้บัญชีธนาคารในฟิลิปปินส์ ช่องโหว่เหล่านี้ทำให้การดำเนินคดีติดขัด ต้องรอคำร้องส่งผู้ร้ายข้ามแดน หรือไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลดิจิทัลที่สำคัญได้ทันเวลา

ที่สำคัญ การบังคับใช้กฎหมายในพื้นที่ชายแดนหรือในโลกออนไลน์ยังอ่อนแอ เพราะเจ้าหน้าที่มักขาดเครื่องมือทางเทคโนโลยี หรือเข้าไม่ถึงแพลตฟอร์มที่กลุ่มอาชญากรใช้ ซึ่งเปิดโอกาสให้ขบวนการค้ามนุษย์เหล่านี้ดำเนินกิจการได้ต่อเนื่อง โดยแทบไม่ถูกแตะต้อง

⚖️ จากผู้ถูกหลอกเป็นผู้ได้รับความช่วยเหลือ: บทบาทของทนายในการช่วยเหลือเหยื่อค้ามนุษย์

🔹 1. ช่วยพิสูจน์ว่าเหยื่อ “ไม่ใช่ผู้กระทำผิด” ในหลายกรณี เหยื่อถูกบังคับให้กระทำผิด เช่น:

• หลอกลวงผู้อื่นผ่านออนไลน์
• ใช้เอกสารปลอม
• ลักลอบเข้าเมือง

ทนายสามารถเข้ามาช่วยแยกแยะว่า เหยื่อทำสิ่งเหล่านั้น เพราะถูกบังคับหรือหลอก ไม่ใช่ตั้งใจ ทำให้ศาลพิจารณาว่าเหยื่อควรได้รับความช่วยเหลือ ไม่ใช่ลงโทษ

🔹 2. ให้คำปรึกษาทางกฎหมายและสิทธิ เหยื่อส่วนใหญ่มักไม่รู้สิทธิของตัวเอง เช่น:

• มีสิทธิขอลี้ภัยหรือขอความคุ้มครองชั่วคราว
• มีสิทธิรับความช่วยเหลือจากรัฐ
• มีสิทธิไม่ต้องตอบคำถามตำรวจหากไม่มีทนายอยู่ด้วย

ทนายสามารถอธิบายสิทธิเหล่านี้ และช่วยสื่อสารแทนเหยื่อกับตำรวจ อัยการ หรือศาล

🔹 3. เป็นตัวแทนดำเนินคดีหรือเรียกร้องค่าเสียหาย หากมีการดำเนินคดีเอาผิดกับขบวนการค้ามนุษย์ ทนายสามารถ:

• ยื่นคำร้องต่อศาลให้เหยื่อเข้าร่วมเป็น “ผู้เสียหาย”
• เรียกร้องค่าเสียหายทางแพ่ง (ค่ารักษาพยาบาล, ค่าชดเชยการถูกบังคับทำงาน ฯลฯ)
• ปกป้องเหยื่อในกระบวนการไต่สวน เพื่อไม่ให้ถูกซักถามอย่างคุกคามหรือกระทบกระเทือนจิตใจ

🔹 4. ประสานกับหน่วยงานอื่น ทนายมักทำงานร่วมกับ:

• เจ้าหน้าที่คุ้มครองสวัสดิภาพ
• องค์กร NGO
• สถานทูต (กรณีเหยื่อเป็นชาวต่างชาติ เพื่อช่วยประกันความปลอดภัย และวางแผนการฟื้นฟูชีวิตเหยื่อ

แม้การหลุดพ้นจากขบวนการค้ามนุษย์จะเป็นเรื่องยาก แต่เหยื่อยังมีโอกาสลุกขึ้นสู้เพื่อสิทธิของตนเองได้ โดยเฉพาะเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากทนายความที่มีความรู้และประสบการณ์ด้านนี้ ทนายมีบทบาทสำคัญในการชี้แนะสิทธิ ให้คำปรึกษาที่ถูกต้อง และช่วยนำทางเหยื่อผ่านกระบวนการยุติธรรมที่ซับซ้อนได้อย่างปลอดภัย นอกจากนี้ยังสามารถประสานงานกับหน่วยงานรัฐหรือองค์กรต่าง ๆ เพื่อให้ความช่วยเหลือในด้านที่พักพิง การฟื้นฟูจิตใจ และการกลับบ้านอย่างปลอดภัย รวมถึงการคุ้มครองไม่ให้เหยื่อถูกดำเนินคดีในกรณีที่การกระทำผิดเกิดจากการถูกบังคับ การเข้าถึงทนายจึงเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดโอกาสให้เหยื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างมีศักดิ์ศรีและปลอดภัยอีกครั้ง.

สุดท้ายแล้ว การมีทนายคอยอยู่เคียงข้างไม่ใช่เรื่องเสียหาย กลับเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เหยื่อได้รับการปกป้องและมีโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างเป็นธรรม สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ไม่ได้นิ่งเฉยต่อปัญหาการค้ามนุษย์หรือการเอารัดเอาเปรียบที่ขัดต่อศีลธรรมและกฎหมาย เราพร้อมยืนหยัดต่อสู้เคียงข้างคุณ เพื่อให้คุณได้รับสิทธิและความยุติธรรมที่พึงมี อย่าปล่อยให้ตัวเองเผชิญกับความอยุติธรรมเพียงลำพัง ติดต่อเราเพื่อขอคำปรึกษา ทีมทนายของเรายินดีให้ความช่วยเหลือด้วยความจริงใจและเป็นมืออาชีพทุกขั้นตอน.

อ้างอิงจากเว็บไซต์ ： https://doe.go.th/prd/assets/upload/files/ipd_th/e88a724796b3526a3034d9495a8f168a.pdf 

เขียนโดย ：วรารัตน์ วงโพธิสาร (นักศึกษาฝึกประสบการณ์ภาษาจีน)

ในยุคที่การดำเนินธุรกิจหรือใช้ชีวิตในต่างแดนเต็มไปด้วยความเสี่ยงทางกฎหมาย การมี “ทนายความที่ปรึกษา” ที่ไว้ใจได้และมีความรู้ความเข้าใจในระบบกฎหมายของประเทศนั้น ๆ จึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ และนั่นคือเหตุผลที่ชาวต่างชาติจำนวนมากให้ความไว้วางใจเลือกใช้บริการจากสำนักงานกฎหมายวงศกรณ์

เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2568 ที่ผ่านมา สำนักงานของเราได้รับเกียรติจากชาวต่างชาติรายหนึ่ง
ซึ่งได้เดินทางเข้ามาขอคำปรึกษาทางกฎหมายทันทีที่ทราบว่าตนประสบปัญหาทางกฎหมายในประเทศไทย โดยไม่ได้ติดต่อสำนักงานกฎหมายอื่นใดมาก่อนเลย สิ่งนี้สะท้อนถึงความเชื่อมั่นในความเชี่ยวชาญและชื่อเสียงของเราในฐานะ “ที่ปรึกษากฎหมาย” ที่มีความเป็นมืออาชีพ และพร้อมดูแลทุกปัญหาของลูกความอย่างเต็มที่

ทนายความที่ปรึกษา ไม่ใช่แค่แก้ปัญหา แต่คือคนที่วางแผนป้องกันปัญหาให้คุณ

หลายคนมักเข้าใจว่า ทนายความมีหน้าที่เพียงแค่ดำเนินการด้านกฎหมายในเวลาถูกฟ้องร้อง หรือดำเนินคดีในชั้นศาลเท่านั้น แต่ความจริงแล้ว “ทนายความที่ปรึกษา” มีบทบาทที่สำคัญยิ่งกว่า เพราะเราคือผู้ให้บริการทางกฎหมายเพื่อให้คุณหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดทางกฎหมาย วางแผนรับมือกับความเสี่ยง และสร้างแนวทางการดำเนินชีวิตหรือธุรกิจอย่างถูกต้องตามกฎหมายตั้งแต่แรกเริ่ม

ในกรณีของชาวต่างชาติที่เข้ามาปรึกษาเรานั้น ปัญหาที่เกิดขึ้นสามารถบานปลายและสร้างความเสียหายอย่างมากได้ หากเขาไม่รีบเข้ามาขอคำแนะนำตั้งแต่ต้น ซึ่งนี่คือสิ่งที่เราพยายามสื่อสารกับผู้คนอยู่เสมอว่า “การปรึกษาทนายความเร็วเท่าไหร่ ยิ่งสามารถทำให้คุณได้รับความเป็นธรรมหรือได้รับการแก้ไขปัญหาเร็วมากขึ้นเท่านั้น”

ทำไมต้องเลือกที่ปรึกษากฎหมายจาก “สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์”?

1.ประสบการณ์และความชำนาญเฉพาะทาง ทนายของเรามีประสบการณ์ทั้งในคดีแพ่ง อาญา ธุรกิจ ครอบครัว ไปจนถึงคดีระหว่างประเทศ เราเข้าใจในบริบททั้งของคนไทยและชาวต่างชาติ

2.ให้คำปรึกษาอย่างตรงไปตรงมา เราให้ความสำคัญกับความโปร่งใส ซื่อสัตย์ และการให้ข้อมูลที่ถูกต้องไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่

3.การสื่อสารเข้าใจง่าย โดยเฉพาะในเคสของชาวต่างชาติ เรามีทีมงานที่สามารถสื่อสารได้หลากหลายภาษา พร้อมอธิบายข้อกฎหมายที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่าย4.ความไว้วางใจจากลูกความ กรณีของชาวต่างชาติที่เข้ามาปรึกษาโดยตรงกับเราโดยไม่ผ่านคนแนะนำ หรือไม่ติดต่อที่อื่นก่อน แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นที่สำนักงานกฎหมายของเราได้รับอย่างแท้จริง

ที่ปรึกษากฎหมาย จำเป็นสำหรับทุกคน ไม่ใช่เฉพาะคนที่มีปัญหา

ไม่ว่าคุณจะเป็นเจ้าของธุรกิจ บุคคลธรรมดา หรือแม้แต่ชาวต่างชาติที่เข้ามาทำงานหรือพำนักในประเทศไทย การมี “ที่ปรึกษากฎหมาย” ส่วนตัวคือการลงทุนในความมั่นคงทางชีวิตและธุรกิจ

• อยากเซ็นสัญญาเช่าคอนโด หรือซื้อขายทรัพย์สิน? ทนายความสามารถตรวจสอบเงื่อนไขให้คุณไม่เสียเปรียบ
• ทำธุรกิจในไทย ไม่แน่ใจว่าเอกสารทุกอย่างถูกต้องไหม? ปรึกษาทนายก่อนจะดีกว่าแก้ไขภายหลัง
• ถูกฟ้องร้อง หรือมีปัญหาข้อพิพาท? ยิ่งมีทนายที่รู้จักคุณอยู่แล้ว ยิ่งแก้ไขได้เร็วและตรงจุด

ความมั่นใจ เริ่มต้นจากการตัดสินใจที่ถูกต้องสำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ไม่เพียงให้คำแนะนำทางกฎหมายเท่านั้น แต่เรายังมุ่งมั่นที่จะเป็น “ผู้ให้บริการด้านกฎหมาย” ที่คุณวางใจได้ในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเป็นชาวไทยหรือชาวต่างชาติ หากคุณมองหา ทนายความที่ปรึกษา ที่พร้อมเคียงข้างคุณในทุกก้าวของชีวิตและธุรกิจ — เรายินดีต้อนรับเสมอ

สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ ที่ปรึกษากฎหมายที่คุณวางใจได้

ในโลกที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การมี “ทนายความที่ปรึกษา” ที่เข้าใจคุณ รู้กฎหมาย และพร้อมให้บริการด้านกฎหมายทันทีเมื่อเกิดปัญหา คือสิ่งสำคัญไม่แพ้การมีแพทย์ประจำตัว

หากคุณกำลังมองหา “ที่ปรึกษากฎหมาย” ที่พร้อมดูแลคุณอย่างจริงใจและมืออาชีพ ไม่ว่าจะเป็นคดีความ ธุรกิจ หรือปัญหาส่วนตัว ติดต่อเราวันนี้ที่ สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ แล้วคุณจะเข้าใจว่า ทำไมลูกค้าหลายรายถึงไว้วางใจเราโดยไม่ลังเล

การให้เช่าบ้านหรือคอนโดมิเนียมอาจดูเป็นเรื่องง่าย ๆ แค่ตกลงราคาแล้วเซ็นสัญญาก็จบ แต่ในความเป็นจริง ธุรกิจให้เช่าหรือแม้แต่การปล่อยบ้านให้คนอื่นอยู่อาศัย “โดยไม่มีสัญญา” หรือ “ไม่รู้ข้อมูลผู้เช่าให้ชัดเจน” อาจทำให้เจ้าของบ้านกลายเป็น “จำเลยในคดีอาญา” หรือ “คู่พิพาทในคดีแพ่ง” ได้โดยไม่รู้ตัว

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีคดีที่เจ้าของบ้านถูกดำเนินคดีเพราะ “บ้านเช่า” ที่ตัวเองปล่อยให้เช่า กลายเป็นแหล่งก่ออาชญากรรม แหล่งซ่อนตัวของผู้ต้องหา หรือแม้แต่ใช้ในการฟอกเงิน โดยเฉพาะกรณีที่ผู้เช่าเป็นชาวต่างชาติ ทำให้คดีมีความซับซ้อนและยากจะควบคุม

ปล่อยเช่าแบบไหน “เสี่ยง” ?

1. ไม่มีสัญญาเช่าเป็นลายลักษณ์อักษร

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537-571 ว่าด้วยเรื่อง “สัญญาเช่า” การเช่าทรัพย์สินควรมีการทำสัญญาอย่างเป็นทางการ เพื่อระบุสิทธิ หน้าที่ ระยะเวลา ค่าเช่า เงื่อนไขการเลิกสัญญา และการคืนเงินประกันมัดจำ หากไม่มีเอกสารดังกล่าว เมื่อเกิดข้อพิพาท เช่น ผู้เช่าทำทรัพย์สินเสียหาย หรือเจ้าของไม่คืนมัดจำ ผู้เสียหายอาจฟ้องร้องได้ยาก

มีผู้เช่ารายหนึ่งเช่าคอนโดในกรุงเทพฯ ระยะเวลา 1 ปี วางเงินมัดจำไว้ 2 เดือน รวมกว่า 40,000 บาท เมื่อครบกำหนดสัญญา ผู้เช้าย้ายออกโดยแจ้งล่วงหน้าตามข้อตกลง แต่เจ้าของห้องปฏิเสธจะคืนเงินมัดจำ โดยอ้างว่าห้องมีรอยขีดข่วน และต้องซ่อมแซมใหม่ทั้งหมด ซึ่งผลที่ตามมา:

• ผู้เช่าฟ้องต่อศาลแพ่ง โดยยื่นหลักฐานภาพถ่ายห้องก่อน-หลังการเช่า
• ศาลพิจารณาแล้วเห็นว่าความเสียหายเป็น “การสึกหรอตามปกติ” ของการใช้งาน ไม่เข้าข่ายความเสียหายเกินเหตุ
• ศาลสั่งให้เจ้าของห้องคืนเงินมัดจำทั้งหมด พร้อมดอกเบี้ย

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 537-540 ผู้ให้เช่าต้องคืนเงินประกันเมื่อสิ้นสุดสัญญา หากไม่มีความเสียหายร้ายแรง แต่ถ้าหากไม่คืนเงินมัดจำโดยไม่มีเหตุอันควรถือว่า “ผิดสัญญา” ผู้เช่ามีสิทธิฟ้องเรียกร้องได้

2. ไม่ตรวจสอบประวัติผู้เช่า

หลายกรณีพบว่าผู้เช่าชาวต่างชาติใช้เอกสารปลอม หรือเข้ามาในประเทศด้วยวีซ่าท่องเที่ยวแต่ตั้งรกรากอย่างผิดกฎหมาย หากปล่อยให้เช่าโดยไม่ตรวจสอบ อาจเข้าข่ายให้ที่พักพิงแก่บุคคลที่อยู่โดยผิดกฎหมาย ซึ่งมีโทษตาม พ.ร.บ.คนเข้าเมือง

3. รับเงินสดเท่านั้น ไม่ผ่านบัญชีธนาคาร

การรับเงินสดอย่างเดียว โดยไม่มีหลักฐานการโอน อาจเสี่ยงต่อข้อกล่าวหาเรื่องฟอกเงิน และการหลีกเลี่ยงภาษี เจ้าของบ้านควรให้ผู้เช่าชำระค่าเช่าผ่านบัญชีธนาคารเพื่อให้มีหลักฐานในการตรวจสอบย้อนหลังได้

4. ปล่อยเช่าต่อโดยไม่รู้ตัว

บางกรณี ผู้เช่ารายหนึ่งนำบ้านที่เช่าต่อไปปล่อยให้บุคคลอื่นเช่าอีกทอดหนึ่ง เช่น นักท่องเที่ยวรายวัน หรือกลุ่มผิดกฎหมาย หากเกิดเหตุร้ายในบ้านหลังนั้น เจ้าของบ้านจะถูกตั้งข้อสงสัยทันที

สิทธิของผู้เช่า – ผู้ให้เช่า ตามกฎหมายแพ่ง

ในสัญญาเช่า ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิและหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตาม:

• ผู้เช่ามีหน้าที่รักษาทรัพย์สินที่เช่า ห้ามดัดแปลงทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาต
• ผู้ให้เช่ามีหน้าที่ส่งมอบทรัพย์สินในสภาพพร้อมใช้งาน และเมื่อสัญญาสิ้นสุดต้องคืนเงินประกัน หากไม่มีความเสียหายเกิดขึ้น
• หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา อีกฝ่ายสามารถบอกเลิกสัญญา หรือฟ้องเรียกค่าเสียหายได้

มีคดีหนึ่งผู้เช่าไม่ยอมออกจากบ้านแม้สัญญาสิ้นสุดแล้ว โดยอ้างว่าขอเวลาเพิ่มอีกหนึ่งเดือน เจ้าของบ้านจึงล็อกประตูบ้านและตัดน้ำตัดไฟ ซึ่งเข้าข่ายละเมิดสิทธิผู้เช่า สุดท้ายเจ้าของต้องจ่ายค่าเสียหายจากการกระทำเกินขอบเขตของกฎหมาย

ในกรณีเหล่านี้ ทนายจึงความมีบทบาทสำคัญในการให้คำปรึกษาก่อนทำสัญญา ซึ่งจะช่วยตรวจสอบเอกสาร แปลภาษาสำหรับผู้เช่าชาวต่างชาติ และช่วยในกระบวนการฟ้องร้องทั้งแพ่งและอาญา หากเกิดปัญหา เช่น:

• ผู้เช่าไม่จ่ายค่าเช่า
• ผู้เช่าทำบ้านเสียหายและไม่รับผิดชอบ
• เจ้าของบ้านไม่คืนมัดจำ
• มีข้อสงสัยเรื่องภาษีหรือธุรกรรมการเงินที่เกี่ยวข้อง

การปล่อยเช่าบ้านไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิด หากไม่รอบคอบ อาจกลายเป็นคดีความ หรือเสียเปรียบในทางกฎหมายโดยไม่รู้ตัว การมีสัญญาที่รัดกุม รู้จักผู้เช่าให้ดี และปรึกษาทนายความก่อนทำธุรกรรมสำคัญ จะช่วยให้คุณมีหลักประกันที่มั่นคง และป้องกันปัญหาที่อาจตามมาในอนาคต

หากคุณเป็นเจ้าของบ้าน ผู้เช่า หรือนายหน้า ที่กำลังเผชิญปัญหาเกี่ยวกับสัญญาเช่า ข้อพิพาท หรือการสื่อสารกับชาวต่างชาติ สำนักงานกฎหมายวงศกรณ์ พร้อมให้คำปรึกษาและดูแลคุณอย่างรอบด้าน

เรามีประสบการณ์ทั้งด้านกฎหมายไทย และการจัดการข้อพิพาทระหว่างคนไทยกับชาวต่างชาติ ช่วยให้คุณมั่นใจได้ว่า จะได้รับการปกป้องสิทธิและผลประโยชน์ของคุณอย่างแท้จริง

 เขียนโดย กรรณิการ์ เจริญวีระวงศ์ (นักศึกษาฝึกประสบการณ์ สาขาภาษาจีน)